Nota Di Rupo is laatste kans voor België

Elio Di Rupo heeft op een persconferentie een beetje uitleg gegeven over zijn formateursnota. Om de lat voor zichzelf niet al te hoog te leggen, herhaalde hij nogmaals dat hij als opdracht had een basis op te stelllen voor een compromis inzake de begroting en de sociale, economische en insitituionele hervormingen om op die manier een regering te kunnen vormen en de beoogde zesde staathervorming te kunnen uitvoeren.
Hij wil dit realiseren langsheen: "Vijf grote hervormingen (die) zijn nodig om toekomst te garanderen met ambitie om 250.000 jobs te creeeren tegen 2015".

Ten eerste dient er een sanering van de overheidsfinanciën te komen ten einde een begroting op te stellen die ons land moet beschermen tegen speculatie. Dit houdt een besparingsronde in - iets wat door de Vlaamse partijen steeds gevraagd is, maar waar er ook steeds bij gesteld is geweest dat dit voor alle overheden moet gelden, niet alleen de Vlaamse.

Ten tweede wil hij inzetten op de zesde staatshervorming waarbij hij zoekt naar een finale oplossing inzake BHV en Brussel. Hij wil de nationalistische angel duidelijk uit de Bekgische politiek halen, maar wat hij met de responsabilisering van de deelstaten bedoeld is nog koffiedik kijken. Is dit de versie van de N-VA, waarbij iedereen veranwtoordelijkheid dient te nemen voor de eigen uitgaven, of is dit de versie van de PS waarbij elke deelstaat zijn verantwoordelijkheid opneemt om bij te dragen volgens huidig financieel kunnen? M.a.w. de versie waarbij Vlaanderen de melkkoe blijft van Brussel, Wallonië en het Belgsich federaal niveau. In dat kader zal ook de hervorming van de bijzondere financieringswet met meer fiscale autonomie voor de gewesten uitgetekend worden, de derde hervorming.

Ten vierde wil hij inzetten op sociaal-economische hervormingen meer bepaald op de arbeidsmarkt en de pensioenen. Daarnaast wil hij - ten vijfde - ook maatschappelijke hervormingen zoals het aanpassen van het asiel- en migratiebeleid, Jusititie, een 'versterking van de veiligheid' en de politieke vernieuwing. Wat dat asiel- en migratiebeleid betreft, kan onmiddellijk de vraag gesteld worden waarom zijn eigen partij 2 weken terug nog tegen een verstrenging stemde.

Di Rupo heeft ondertussen zeven weken aan de nota gewerkt. De koning kreeg als eerste een exemplaar van de sociaaleconomische en institutionele basisnota. Di Rupo besprak tussen 12.30 en 14 uur het document. De PS-voorzitter kondigde ook al aan dat zijn nota niet te nemen, noch te laten is. Ze zijn wel de basis voor verdere onderhandelingen. Verwacht wordt dat de negen onderhandelende partijen twee tot drie dagen gaan nemen om hun houding tegenover de nota te bepalen.

Maar één ding is zeker: inzake timing zit di Rupo gebeiteld. Temidden van de Vlaamse 11-daagse, met als orgelpunt de Vlaamse feestdag van 11 juli, kan Dewever, in in zijn kielzog heel de N-VA, CD&V en VLD geen gas terugnemen. De komende dagen zal blijken of Di Rupo een nota geschreven heeft waar echt op gebouwd kan worden, of een nota die de Vlaamse partijen enkel kunnen afschieten. In dat laatste geval heeft hij enkel voor zichzelf een elegante manier uitgewerkt om het formateurschap te laten voor wat het is.

Dan is het echt tijd voort plan-B. Want als de voorman van de grootste partij die het Belgisch model gehandhaafd wil zien, zich niet wil "smijten" voor dat model, dan heeft het overal afgedaan. Het zou ons niet verbazen mocht dit het scenario worden. Na de preformateur, informateur, mineur, clarificateur en dies meer is het dan tijd voor de entrepeneur - begrafenisondernemer van het Belgisch kadaver.

(EJ)