Paars terug van nooit weg geweest?

Open Vld-Kamerlid Patrick Dewael wordt midden juli de nieuwe Kamerfractieleider van Open Vld. Hij neemt de functie over van Herman De Croo die sinds de verkiezingen van vorig jaar interim-fractieleider was.

Na de verkiezingen van 13 juni vorig jaar werd Herman De Croo, als nestor onder de VLD-verkozenen, door de Kamerfractie gevraagd om het fractieleiderschap ad interim waar te nemen. De bedoeling was om met de aanduiding van een definitieve fractieleider te wachten tot de eedaflegging van de nieuwe federale regering. Ondertussen heeft België het wereldrecord regeringvorming met glans gebroken, stelt dit dagelijks nog wat scherper en is nestor Herman weer een jaartje ouder. Hij vroeg dan ook om een definitieve opvolger aan te duiden. De Kamerfractie van Open Vld heeft blijkbaar eenparig besloten om Patrick Dewael aan te duiden als nieuwe Kamerfractieleider, iets wat op de laatste zittingsdag voor het zomerreces zal bevestigd worden.

Daarmee haalt de VLD weer een oude krokodil van de stal. Het aanstellen van Patrick Dewael, heraut van paars en slippendrager van Verhofstadt is een duidelijk en niet mis te verstaan signaal aan de jonge Vlaamse garde binnen de VLD. De voortvarendheid waarmee Alexander De Croo vorige week nog een soort van "Belgische Coalition of Willing" wou samenstellen waarbij de hervormingsgezinde en centrumrechtse partijen N-VA, CD&V, Open Vld en MR overleg zouden plegen om op zijn minst al socio-economisch vooruitgang te boeken, kreeg al enkele serieuze knauwen op de Franstalige, recalcitrante FDF-flank. Nu is er met de aanstelling van Dewael een tweede, vanuit de partij gelanceerde, torpedo op De Croo junior afgevuurd.

In een niet zo lang geleden "paars" verleden hebben een aantal kopstukken van de partij – Guy Verhofstadt, Karel de Gucht en nieuwbakken fractievoorzitter Patrick Dewael om ze niet te noemen – zich omwille van de smeer veel liever als voetveeg van de PS laten gebruiken dan daadwerkelijk grote delen van het partijprogramma uit te voeren, om nog maar te zwijgen over het verraad aan de eigenhandig geschreven burgermanifesten.

De feiten: gedreven door een blinde haar jegens de toenmalige CVP werd in 1999 de paars-groene loper uitgerold om die vermaledijde partij eens en voorgoed van de macht te drijven. Vervolgens werd een links programma uitgevoerd, een waanzinnige communicatie rond drugstolerantie op poten gezet, de provinciale kieskring ingevoerd om de CVP helemaal te breken (waardoor BHV een accuur probleem werd), een deal met de toenmalige PSC gesloten om nog wat extra Vlaams geld naar het Franstalig onderwijs te sluizen, zodat de Franstaligen enkele jaren laten hun rol van "demandeurs de rien" konden opnemen, een kiesdrempel ingevoerd, in de hoop de N-VA vroegtijdig dood te kunnen knijpen en een snel-Belgwet gestemd die de rechterflank van de VLD deed afscheuren om met Dedecker de LDD uit de grond te stampen.

Een te vrezen herhaling van die feiten is dus niet zo maar uit de lucht gegrepen, hoezeer Alexander De Croo ook mag communiceren over het feit dat: “In deze politieke woelige tijden wint het parlement aan belang. De voorbije maanden forceerde het parlement een doorbraak in belangrijke dossiers zoals gezinshereniging en de aanpassing van de snel-Belgwet." De kans dat, weerom gedreven door een blinde haat, de VLD toch liever niet in een regering met de N-VA stapt is dus weer gegroeid, de analyse van de jonge voorzitter ten spijt.

Een regeringsakkoord dat de partijprogramma's van de N-VA, CD&V, Open Vld en MR op voldoende wijze zou verzoenen is met de aanstelling van Dewael dus geen garantie. Doordat ook de VLD in Vlaamse zin geradicaliseerd is, valt het natuurlijk niet uit te sluiten dat een partijcongres haar fiat zou geven voor zo'n akkoord, maar zonder slag of stoot zal dat waarschijnlijk niet mogelijk zijn.

Daarmee is de VLD de tweede Vlaamse partij - na het Vlaams Belang - die open en bloot de door Clint reeds geduide tweedracht laat blijken. Deze eerste slag in wat een woelige politieke zomer en herfst belooft te worden, heeft de oude garde gewonnen.Het is wachten op wat de jonge wolven nu gaan brengen, maar één ding is zeker: er zijn leukere cadeaus die je als zoon van je vader kan krijgen.

(EJ)