Patrick Declerck uit Antwerpen was dertien jaar, toen hij 23 vrienden/leeftijdsgenoten in 1974 verloor bij de grote internaatsbrand in Heusden.
Hoe is het als een hele generatie wordt weggegomd en je achterblijft? “Mijn beste vriend was enkele maanden eerder gestorven. “Het is niet goed, Patrick, als je één hartsvriend hebt, je moet zo veel mogelijk vriendjes maken”, zei de meester.
De jongens in het internaat vingen mij lief op. Dat maakte het des te verscheurender toen ik al mijn nieuwe vrienden wéér moest afgeven.” De beelden van de 23 witte kistjes in de kerk (foto) gaan door merg en been.
“Van rouwbegeleiding was er nog geen sprake. Alleen de eerste dag mochten we erover praten, omdat Jan Van Rompaey voor Echo kwam filmen. Nadien werd het doodgezwegen door de school. Het heeft mijn leven blijvend veranderd. Ik leef elke dag voor 100 procent en vertrek nooit ergens met ruzie. Ik heb een fonds opgericht, dat psychologische begeleiding biedt aan brandwondenpatiëntjes. Omdat ik weet hoe belangrijk dat is.”
KMA
Foto: Dick Demey
Place comments
0 Comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments