Einde mei 2009 sprak De Smedt een gps-dief vrij omdat een vorige gevangenisstraf van deze dief niet was uitgevoerd. Volgens De Smedt had het niet uitvoeren van die korte straf de dader aangezet tot nieuwe feiten. De Smedt paste - volgens hemzelf - de theorie van de uitlokking toe op het niet-uitvoeren van straffen onder de drie jaar.
Maar zo zagen de andere magistraten het niet! Het vonnis veroorzaakte een immense heisa en werd algemeen gezien als een "politiek statement". Het leidde tot interpellaties in de Kamer en procureur-generaal Yves Liégeois startte een onderzoek naar rechtsweigering. Dat is volgens artikel 258 van het strafwetboek strafbaar met 2.750 euro boete en een mogelijke ontzetting uit het ambt. Je hebt rechtsweigering als een rechter een zaak behandelt en weigert om een uitspraak te doen. In dit geval werd een recidivist vrijgesproken omdat eerdere straffen niet waren uitgevoerd.
De Smedt werd na het vonnis door de toenmalige Antwerpse rechtbankvoorzitter Yvo Moyersoen overgeplaatst naar een echtscheidingskamer en hij handelt momenteel burgerlijke zaken af op de Antwerpse rechtbank.
De rechter is niet de eerste de beste. Hij zat voor de liberale partij als magistraat in de Comités P en I, die respectievelijk de politiediensten en de inlichtingendiensten controleren.
JDW
Place comments
0 Comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments