Religieuze spanningen komen aan de oppervlakte in Syrië

De protesten tegen het regime in Syrië hebben een verscheurende bijwerking. Sinds het begin van de betogingen in maart groeit de verdeeldheid tussen de verschillende geloofsgemeenschappen in het land. Daarvoor speelde religie meestal geen belangrijke rol in het politieke leven.

Rond kwart voor vier klinken koranverzen uit de luidsprekers van de grote Omajjadenmoskee in Damascus. Elias, een christen en de eigenaar van een souvenirwinkeltje in een nabijgelegen straat, trekt een grimas. "Ze willen altijd betogen als ze gaan bidden", zegt hij, verwijzend naar de betogingen waaraan duizenden moslims na elk vrijdaggebed deelnemen. "Binnenkort gaan we allemaal failliet. De enige klanten die ik zie, komen langs in mijn dromen."

De aanhoudende protesten verhitten de gemoederen en zetten mensen tegen elkaar op. Dat is onder meer het geval in Jabla en Banyas, waar soennieten en alawieten – een sjiitische sekte – samenleven. In Hama, Homs en Lattakia zijn er spanningen tussen christenen en moslims.

De leden van sommige minderheden proberen zo weinig mogelijk op te vallen. "De Druzen zullen altijd aan het kortste eind trekken als we een nieuw regime krijgen; we kunnen ons er beter niet in mengen", zegt Hilal, een voormalige handelaar uit de Druzenregio Sweidah. In die streek is het tot hiertoe relatief kalm gebleven.

Boeven en islamisten

Sommige Syriërs schrijven de religieuze spanningen toe aan de uitlatingen van de regering. Volgens de bewindvoerders zijn de ongeregeldheden in het land het werk van boeven en islamisten. "Op die manier probeert het regime de repressie te legitimeren", zegt Talal el Atrach, een journalist en auteur uit Damascus. "Dat wakkert de angst bij de minderheden aan".

Maar tijdens de protesten in Deraa bij het begin van de opstand waren er ook al verontrustende slogans te horen. "Geen Iran, geen Hezbollah; we willen een moslimleider die God vreest", klonk het daar. De Hezbollah is een militante islamistische beweging in het buurland Libanon.

Toch "roepen de meeste betogers op tot vreedzame verandering en eenheid tussen christenen en moslims", zegt Hassan Abbas, een socioloog uit Damascus.