Samenvallende verkiezingen zijn het einde van België.

Over tal van 'politieke vernieuwingen' is vandaag oevereenstemming bereikt, over de al dan niet samenvallende verkiezingen echter nog niet.

Het blijft één van de ultieme wondermiddelen waarvan men in Belgisch-gezinde kringen veel heil verwacht, die samenvallende verkiezingen. Het is niet zo dat die samenvallende verkiezingen op zich de N-VA of gelijk welke andere Vlaams-nationale partij dan ook zouden kunnen uitschakelen. De achterliggende gedachte is dat de plejade aan regeringsvormingen eenvoudiger zouden worden, waarbij men dan gemakkelijkheidshalve aanneemt dat de regionale regeringsvorming al snel ondergeschikt zal gemaakt worden aan de federale en hoopt op die manier de middelpuntvliegende krachten in België een halt toe te roepen.

Wanneer politici dan de eerste vijf jaar geen nieuwe verkiezingen hoeven te vrezen, en er bovendien iets meer haast zit achter het vormen van nieuwe regeringen omdat er geen back up meer is op de regiolanel niveau, hoopt men dat het raison d'état vooral bij de Vlaamse partijen opnieuw weer wat sneller zal kunnen werken - vooral bij de op haar Vlaamse flank opgejaagde CD&V. De Vlaamse toegevingen zullen dan meteen ook, zoals in de goede oude tijd, een beetje sneller geproduceerd kunnen worden. Dat dit een hoogst realistisch scenario is, daar is men het ondertussen zowel aan Vlaamse als aan Belgische zijde wel eens over, met dit verschil dat de ene het vreest, terwijl de andere het nastreeft.

Er zit nochtans meer dan één addertje verscholen onder het gras. Een Vlaams–Belgisch-symmetrische regeringsvorming kan dan wel het gevaar op de vorming van een eigen, Vlaamse dynamiek op regionaal niveau reduceren of zelfs elimineren, ze neemt tegelijkertijd ook een vrijheidsgraad weg voor de vorming van een federale regering.

De luxe die Alexander de Croo vandaag heeft om te kunnen pleiten voor een federale regering die aan Vlaamse zijde over geen meerderheid beschikt (wanneer Groen! niet mag meedoen), of zoals Wouter van Besien doodleuk verklaren dat zoiets wel jammer zou zijn (wanneer VLD niet mag meedoen) maar verder niet echt een probleem, zou na samenvallende verkiezingen vrijwel zeker volledig verdwijnen. Wanneer voor de Vlaamse Regering een meerderheid met 4 partijen nodig is, kan dat in de media niet meer weggemoffeld worden ergens achteraan in een politiek commentaar inzake de regering op Blegisch niveau. Zelfs het kleinste kind in Vlaanderen zou dan begrijpen dat de federale regering in Vlaanderen geen legitimiteit heeft - wegens geen meerderheid. Bovendien kan de Vlaams-nationale oppositie dit vijf jaar uitbuiten.

Het probleem (voor de belgicisten) zit echter nog ietsje dieper. De peilingen van de laatste maanden, waaronder ook de laatste peiling van La Libre Belgique, geven echter regelmatig een zogenaamde V-meerderheid (N-VA, Vlaams Belang en LDD) in het Vlaams Parlement weer. Zo'n meerderheid zou de N-VA op het Vlaamse niveau incontournable maken. Die partij dan federaal aan de kant schuiven, en dan nog wel met een minderheid in de Vlaamse taalgroep in de Kamer, om dan op Vlaams niveau wel met haar in een regering te stappen, wordt dan een bijzonder moeilijke oefening. Ook voor de N-VA zelf trouwens, die zich dan moeilijk zal kunnen verschuilen achter een twee jaar oud regeerakkoord, zoals vandaag. Gevolg: ofwel zal men er moeten voor zorgen dat de N-VA dan ook federaal aan de bak kan komen, ofwel zit men met een totale blokkering in het Vlaams Parlement, ofwel zal de N-VA haar aversie tegenover het Vlaams Belang moeten overwinnen en zich desnoods zelfs wagen aan een kleine revolutie. Ziedaar waar we op af stevenen in 2014, of men nu samenvallende verkiezingen in de kieswetgeving gaat betonneren of niet.

Het is dan ook zeer de vraag of samenvallende verkiezingen ervoor zullen kunnen zorgen dat de Vlaams-nationale geest weer in de Belgische fles raakt. Het zou immers best wel eens kunnen dat ze net de finale doodsteek voor België zullen vormen. De politici die denken dat ze een politieke stroming kunnen tegenhouden door op korte termijn wat aan de kieswetgeving te prutsen, lopen het gevaar zich lelijk te vergissen ... en dat beseft blijkbaar alleen Beke, die zich hierbij echter ook als een brave cvp-er van weleer laat kennen.

(EJ)