Speurders getuigen: "Joy was 'bitcherig' in verhoren"

"We werden opgewacht door een hysterisch meisje aan het appartement op de Markt. Ze riep: 'Als ik ooit weet wie dit gedaan heeft...' Ze leek heel erg overstuur", getuigden agenten van de politiezone Kempenland vanmiddag over de eerste vaststellingen na de Heppense tienermoord in de nacht van 9 juli 2009. De zitting begon met enige vertraging want Dimitri Lemmens (20) bleek last te hebben van stress. Een opgeroepen dokter oordeelde dat hij toch het proces kon bijwonen. "Het was toch schrikken van de impact op het hoofd en wat we daar in het appartement zagen. Overal was er bloed", beschreven dan de ervaren hulpverleners van de ambulance en de MUG.

Emotioneel

Ann Koopmans van politie Hazodi had Joy de dag na de moord verhoord: "Ze was wel emotioneel maar had het ook over details die je niet van een 15-jarige verwacht. Ze maakte allusies op het drugsgebruik van haar mama, zei iets over een familie waarmee moeder in Leopoldsburg ruzie had, sprak ook over een ex-vriend. Maar het meisje kwam geloofwaardig over", getuigde ze. "Ze begon er ook over dat de politie haar beloofd had dat ze haar mama nog mocht zien. 'Maar nu is ze dood en heb ik niet meer kunnen zeggen dat ik van haar hou', zei ze." De federale politie van Hasselt kreeg het onderzoek in handen en al snel wees het bewijs overtuigend richting Dimitri en Joy, verduidelijkten fgp'ers Eric Valkenborgh en Aimé Zurings. De avond van de feiten hebben de twee liefjes ruim 500 sms'jes naar elkaar gestuurd. De gsm van Dimitri werd ook gecapteerd in de buurt van de flat. Opvallend: op het moment van de feiten is er bijna 45 minuten 'radiostilte' in dat gsmverkeer.

Overal bloedspatten

Greet Snellings van het labo getuigde hoe er bloedspatten in de hele woonkamer hingen: "Overal, op de dvd's, de stereotoren, een sporttas, op het plafond,...", klonk het, waarop ze meteen ook waarschuwde voor de foto's van de autopsie en de impact van de 15 hamerslagen. In de zaal werd ook het bandje van de oproep naar 101 afgespeeld waarop een huilende Joy te horen was. "Toen ze achteraf door ons verhoord is, gedroeg ze zich heel bitcherig", vertelden de Hasseltse speurders, terwijl de audiovisuele verhoren van het meisje getoond werden. Geconfronteerd met de speurders bleef ze zwijgen en naar de grond staren. "Ik wil niet praten. Als jullie dan toch zo slim zijn..." CV