Split MR nakend?

De spanning tussen MR en FDF is te snijden. De snedige uithalen van Olivier Maingain blijven nazinderen. Toch lijkt de MR de sprong in het electorale duister te willen wagen.

De reden daartoe is dat de liberale formaties, zowel de Franstalige als de Vlaamse, tot veel bereid zijn om op het regeringsschip te mogen blijven. Uit de federale boot vallen, zou die partijen op alle niveaus in de oppositie doen belanden. Zowel MR als de eeuwige politieke vijanden hebben de afgelopen dagen heel wat electoraal rekenwerk verricht. Wanneer het FDF zichzelf buiten de MR zet, zal dat een aantal politieke consequenties hebben, vooral op gemeentelijk vlak en vooral in Brussel, de enige machtsbasis van het FDF.

Volgens insiders zou de schade voor de MR echter beperkt blijven, omdat Olivier Maingain zowat het enige resterende Brusselse FDF-boegbeeld is. Er mag dan wel nog steeds een FDF-kiespubliek aanwezig zijn in Brussel, de partij heeft al lang geen stemmenkanonnen meer zoals destijds François Persoons of André Lagasse. Het is een puur Fransdolle partij met heimwee naar het oude "Belgique de papa", waar een Franstalige opperklasse zich boven de Vlaamse (en Waalse) bevoling kon stellen.

Toch wil MR-boegbeeld Michel niet zo maar dat potentieel aan stemmen wegsmijten. Hij heeft een alternatieve electorale levenslijn nodig en die is te vinden in de versoepeling van de procedure om Belgen vanuit het buitenland mee te laten stemmen. Aangezien er vanuit gegaan wordt dat die stemmen vooral blauw gekleurd zijn, heeft de PS zich daar altijd tegen verzet. Wanneer het FDF de MR zou verlaten, kan die laatste echter geen winst boeken, maar wordt dit een nul-operatie waarbij enkel de recalcitrante Maingain herleid wordt tot het zielig politiek randfenomeen dat hij is.

Dat is de prijs die Di Rupo moet betalen voor zijn premierschap. Dat is de interfranstalige strijd die gestreden wordt.

(EJ)