Stand van zaken: Ecolo

De groene zusterpartij van Groen! doet het behoorlijk in de peilingen. Het verhaal van Javeaux is een volwassen democratisch verhaal met een mooie groene rand. De top van Ecolo bestaat uit overtuigde realpolitiekers die het ecologische verhaal kunnen doen rijmen op het economische en dat is niet veel groene bewegingen in Europa gegeven.

Het is dan ook verwonderlijk dat de Fukushima-bonus die "De Grüne" in Duitsland bij de jongste deelstaatverkiezingen duidelijk mee hadden, hier niet voor de grote sprong voorwaarts heeft gezorgd - net zomin als bij Groen! overigens. Het zou kunnen inhouden dat de Franstalige kiezer Ecolo nog te veel ziet als een groener gekleurde doorslag van de PS. En waarom dan op een kopie stemmen, als je dat evengoed of beter op het origineel kan doen.
zo een deel van de misnoegde stemmen binnen het cdh binnen rijven, alsook het deel van de PS dat niet meer gediend is met de eindeloze mantra van Di Rupo en consoorten, maar die ook de regionalistische reflex niet hebben.

Bovendien is Ecolo reeds de voorkeurspartner voor de MR - niet dat die veel keuze hebben overigens - en daar is het serieux van Javeaux niet vreemd aan. Net vandaag werd hij ontvangen door formateur Di Rupo en bracht Javeaux het lijstje verlangens van de groene partij met zich mee: een vergroening van de economie en het aanpakken van de klimaatvraagstukken, vormen het speerpunt. Dat betekent voor Ecolo investeren in de toekomst en toekomstige sectoren om zo duizenden nieuwe jobs te creëren en de financiering van de pensioenen veilig te stellen. Onze economie moet ook minder afhankelijk worden van fossiele brandstoffen, wat een investering inhoudt in zonneënergie, waterkrachtcentrales en windenergie. Dat die 2 laatste een "visuele vervuiling" van de omgeving met zich meebrengen, is niet te vermijden én neemt Ecolo er graag bij. Alleen al uit die houding spreekt het vermogen tot compromis. Daarnaast wil Ecolo niet alleen ons sociaal model, maar ook justitie, de overheidsdiensten en de financiële sector moderniseren.

Het grote gevaar voor Ecolo is om in de Belgsiche val te lopen. Het is inderdaad niet de core business van de partij om de grote politieke hervormingen tot stand te brengen, maar de draad tussen "Je m'en fous" of een neoconservatiev belgitude is heel dun. De zusterpartij Groen overschrijdt die keer op keer, Ecolo dient dit slimmer te spelen. Op korte termijn is met die houding in het angstige verlatingsklimaat in Wallonië nietveel te bereiken, op lange termijn kan de partij zo een wissel op de (linkse) toekomst zijn wanneer de ogen van de kiezers voor het zelfbedrog van de PS opengaan.

(EJ)