Verkiezingen of een ander experiment?

Nu de onderhandelingen inzake de begroting muurvast zitten en de huidige generatie politici blijk geeft van de onwil/onkunde om wezenlijk iets te veranderen, klinkt de vraag naar een alternatief.

Wat moet België doen? Nieuwe verkiezingen of een regering van technocraten vormen, zoals in Griekenland en Italië het geval is? Het probleem bij Verkiezingen zonder dat er eerst maatregelen genomen zijn, is dat België dan zeker in het vizier van de economische markten komt. Eerst dienen er een aantal geruststellende maatregelen genomen te worden zoals een aanpassing van de index en een correctie op de energieprijzen. Daarna kan er in tussentijd een noodregering gevormd worden. Voor de plannen daarvoor kan er bij de Nationale Bank en het Planbureau aangeklopt worden.

De vraag is wie die noodregering dient te leiden? Een Leterme die de kiemen van de huidige Dexia malaise reeds in 2008 heeft gezaaid met het 'briljante reddingsplan'? Een Di Rupo die zijn gedegen reputatie aan flarden heeft geschoten en angstig als een haas zijn eigen politieke schaduw vreest? Een Reynders die wel beslissingen durft nemen, maar steevast de foute? Dient er soms te worden terug gegrepen naar de oude krokodillen Dehaene, Moureaux of de door zijn eigen partij gedefenestreerde Vandenbroucke?

Of laten we het regeerwerk over aan lieden die beroepsmatig geen politici zijn: technocraten of de kunstenaars van 'Niet in mijn naam' die toch denken heel de maatschappij te vertegenwoordigen? Voorstellen zijn steeds welkom!

(EJ)