"Verkracht door de pastoor, baby verkocht door de nonnen"

De zusters van het Lommelse tehuis nam in de jaren zeventig en tachtig meisjes op die ongewenst zwanger waren geworden. De baby's werden, zonder toestemming van de meisjes, voor grof geld verkocht.
Elise, intussen 61 jaar oud, deed gisteren haar verhaal in ‘Koppen’. In 1974 werd ze verkracht door een priester. Toen bekend geraakte dat ze er zwanger door geworden was, werd ze naar tehuis Tamar in Lommel gestuurd. Daar zat ze samen met nog dertien andere meisjes die door één of andere meneer pastoor ongewenst bezwangerd waren. In het tehuis werden de meisjes door de zusters voorbereid op hun bevalling die in Frankrijk moest doorgaan, omdat het daar anoniem kon gebeuren. Daarna moesten de meisjes hun baby afstaan.

“Ik had mijn baby zo graag gehouden, maar het mocht niet van de zusters”, zegt Elise. “Toen ik zei dat ik mijn kind toch wilde houden, schudden ze me heftig door elkaar. Ik moest het kind afstaan, want het was al beloofd aan de adoptieouders. Er was gewoon niks tegen te beginnen. Na de bevalling geraakte ik in coma. Toen ik wakker werd, zat er een zuster naast me. Mijn zoontje heb ik zelfs nooit gezien.”

Ook Annie mocht haar pasgeboren kind niet zien. Annie was in 1977 zestien jaar oud en zwanger. Ook zij ging via Tamar naar Frankrijk bevallen en moest tijdens de bevalling een masker opzetten, zodat ze zeker geen glimp van haar eigen vlees en bloed zou opvangen.

Een dame die in de jaren zeventig een vertrouwensband had met de zusters, maar haar naam liever niet ziet verschijnen, weet wat er gebeurde met de pasgeboren baby’s. “Ze werden afgestaan ter adoptie. Voor 140.000 Belgische frank per kind. Dat geld ging integraal naar de nonnen: de meisjes kregen daar niets van.”

140.000 Belgische franken mag dan slechts overeen komen met 3.500 euro, maar in de jaren zeventig kon je daar nog wel een pak mee doen. Al een redelijke nieuwe auto kopen bijvoorbeeld. (SL)