Vlaamse beweging is sociaal bewogen!

Gisteren werd op Clint al aangehaald dat de Vlaamse Volksbeweging met argusogen de aktualiteit wil blijven volgen. In hetzelfde interview liet Guido Moons nogmaals zijn licht schijnen over wat de Vlaamse Beweging in zijn ogen nog steeds is en moet zijn.

Voor Moons is het zonneklaar: "Wij zijn geen nostalgische, maar rationele flaminganten. De communautaire strijd is meer dan ooit een sociale strijd. De sociale leiders lijken dat niet te begrijpen. Dat is ooit anders geweest. Zo was de bediendenvakbond LBC een voorvechter van de Vlaamse zaak. Misschien hebben wij daar ook wel een fout gemaakt. Daarom gaan we nu opnieuw contacten leggen met de sociale leiders, Marc Leemans bijvoorbeeld, de nieuwe baas van het ACV."

Iedereen die denkt dit verkeerd gelezen te hebben, is er aan voor de moeite. Er staat wel degelijk dat de communautaire strijd een sociale strijd is! Maar als de nationalisten de sociale strijd hoog in het vaandel voeren én de socialisten houden zich dagelijks bezig met diezelfde Vlaamsvoelenden met alle zonden van de wereld te overladen,..., welke strijd voeren de socialisten dan? Een strijd tegen zij die wel sociaal voelend zijn? Het is dan ook niet moeilijk dat de sp.a een decimering van leden en kiezers kent.

En toch blijft die zusterpartij PS oppermachtig én vallen de Vlamingen over de solidariteit met Wallonië en Brussel! Ook hier is Moons heel duidelijk: "De federale overheid wil haar tekorten afwentelen op de Vlaamse. Dit is een aanval op het Vlaams beleid. Ikzelf zie in mijn job in het buitengewoon onderwijs ontelbaar veel noden. Moeten die wachten? Dan krijgen wij, Vlamingen, weer het verwijt dat we niet solidair zijn. We zijn bereid tot solidariteit als die transparant is, eindig in de tijd en resultaten oplevert."

De eeuwige aderlating naar Franstalig België fnuikt de Vlaamse minderbedeelden. Solidariteit is voor de Franstalige politieke klasse niets anders dan een slaafs afdragen van de Vlaamse welvaart naar een door haar eigen onbekwame politici in socio-economische zin dom en arm gehouden Franstalige bevolking. Dat is de kracht van de PS. Het zou van een groter en rechtvaardiger solidair ideeëngoed getuigen om net de transfers droog te leggen, de Waalse patiënt zijn infuus te laten uittrekken en hem te laten inzien dat hij wel degelijk in de moderne wereld zijn Frans mannetje kan staan.

Zachte heelmeesters maken immers alleen stinkende wonden en kwakzalvers beloven de hemel en verrijken enkel zichzelf, Mr. Di Rupo en vrienden!

(EJ)