Wallonië naar Frankrijk?

Wanneer België uit elkaar zou vallen is zestig procent van de Fransen voorstander van een aansluiting van Wallonië bij Frankrijk. De Walen zelf blijken minder enthousiast: maar 39 procent ziet zo'n oplossing zitten. Dat blijkt uit een peiling van het Franse weekblad "Journal du Dimanche" (JDD).

Dit is enerzijds een merkbaar, maar perfect verklaarbaar verschil en geeft anderzijds de Franstaligen in België een toekomst.

Voor Frankrijk komt daarmee een geopolitieke droom een beetje uit: de vereniging van alle Franssprekenden in één groot land. De Franse bevolking staat daar duidelijk niet vijandig tegenover en politiek Frankrijk al evenmin. Welke Franse president zou de kans om het land te vergroten laten liggen? Zeker al niet, wanneer daardoor de Europese hoofdstad Brussel op niet minder dan een gemeente (Sint-Genesius-Rode) afstand van de grens zou komen te liggen.

In Frankrijk is de opinie duidelijk voor deze ontwikkeling, in Wallonië is die tendens iets minder. Eén van de redenen is net dat statuut van Brussel. De peiling gaat uit van een aanhechting van Wallonië, niet van Wallonië en Brussel. De Franstaligen uit het zuiden van België die het idee Wallo-Brux genegen zijn, zullen dan ook nooit in deze redenering meegaan.

Bovendien is er nog het probleem van de provincie Luxemburg. De regionalistische tendens is daar groter dan wat Vlaanderen doorgaans denkt. Er wordt echter niet zozeer naar Frankrijk gekeken, noch naar het perspectief om deel uit te maken van een door de PS geleid Waals of Waals-Brussels gewest. Bij een eventuele opdeling kijkt de provincie Luxemburg reikhalzend uit naar het Groothertogdom Luxemburg, daarin gevolgd door de Duitstalige Oostkantons die niets te winnen hebben bij een mogelijk opgaan in Frankrijk.

En toch is deze peiling veelbetekenend. Meer en meer dringt het in het zuiden van België door dat dit landje géén historisch vaststaand feit is én dat de mogelijke secessie er wel eens sneller zou kunnen komen dan algemeen gedacht. Of deze kentering in het denken al direct een politieke vertaling krijgt in het aantal stemmen voor het Rassemblement Wallonie-France van Paul-Henry Gendebien is niet zeker. De kans is veel groter dat in eerste instantie PS en MR de opdracht zullen krijgen de boedelscheiding te regelen, waarna pas bij een volgende stembusgang (als de buit binnen is) de verdere politieke toekomst bepaald gaat worden.

(EJ)