Wie stelt begroting op?

Over alle politieke partijen heen, was iedereen het plotsklaps eens dat het parlement vervroegd uit zomerreces diende terug te komen om samen met de regering van steeds langer durende voorlopige zaken de eurocrisis door onderhande een begroting voor 2012 op te stellen.

Tot daar dan ook de eensgezindheid. Wie die begroting dan wel dient op te maken is al direct voer voor discussie en zielige partijpolitiek.

Voor Bruno Tobback dienen dat de 8 partijen te zijn die onder leiding van Di Rupo een poging ondernemen om te onderhandelen over een mogelijke toekomstige regering én niet de regering Leterme. Dat zijn partij niet in die regering vertegenwoordigd zit, speelt natuurlijk mee. Wat erger is, is dat de sp.a (net als de PS in Wallonië) als enige Vlaamse partij tijdens de aanloop naar de verkiezingen géén programma had om deze crisis te bestrijden. De vraag is dan ook wat de inbreng van Tobback en Gennez kan zijn.

De Open VLD is er ondertussen van overtuigd dat er snel gereageerd dient te worden en dat dit het beste gebeurd vanuit de regering Leterme, waar de partij wel deel van uitmaakt én waar de numerieke zwaarte van de liberalen groter is dan bij de onderhandelende partijen - wat bewezen werd in de nota di Rupo. Er zal toch wel minstens één liberale excellentie dat hebben opgemerkt. En toch vindt zijn partijgenote Rutten dat de beide ploegen - onderhandelaars én regering - samen met het parlement die begroting dienen op te maken. Enerzijds kwestie van zeker niet op dezelfde partijlijn te zitten, anderzijds proberen het beetje macht die het parlement het afgelopen jaar terug heeft veroverd te bestendigen.

PS'er Flahaut vindt dan weer dat er geen keuze gemaakt moet worden aangezien Leterme en Di Rupo toch steeds met elkaar in contact zijn - lees: Leterme zal toch nooit tegen de kar van de onderkoning van België rijden. Die stelling wordt bevestigd door Di Rupo zelf die vanuit Italië laat weten dat:"Als het rapport van het monitoringcomité is gepubliceerd, kan de begrotingsopmaak worden hervat." Dus maakt het hem niet uit wie die gaat opstellen. Daarop repliceert Guy Vanhengel dat die technische voorbereiding zo goed als ten einde is en dat naar analogie met 2011 de regering van lopende zaken samen met het parlement, maar zonder de onderhandelaars dit kan goedkeuren. Kwestie van bij de Open VLD nog op een derde manier te communiceren.

Wie het wel zeker weet is de enige partij die nergens mee mag doen, met name de N-VA. Bij monde van Ben Weyts kiest die voor de regering van lopende zaken. Enerzijds om praktische redenen, maar anderzijds ook om politieke: als de onderhandelaars het doen, volgen ze het programma van Elio Di Rupo, en dan "komen er alleen maar belastingverhogingen die vooral door Vlaanderen moeten betaald worden". Dat is duidelijke taal!

(EJ)