Over Danica Thrall hebben we al eerder wat geschreven.
Dat ze zo heet is als een strijkijzer bijvoorbeeld. Al is dat niet altijd zo geweest. Ik bedoel maar: de eerste strijkijzers waren helemaal niet heet. De eerste ‘strijkijzers’ waren trouwens helemaal niet van ijzer, maar van hout of porselein. Die rolde men gewoon over de kleren heen.
Tot men, ergens in het huidige Engeland, ontdekte dat een hete steen eigenlijk beter streek. Niet lang daarna ontdekte men dat ijzer eigenlijk veel sneller opwarmde en dus beter geschikt was. Moeder de vrouw moest in die tijd, dat men het strijkijzer eerst op de stoof diende te zetten alvorens aan de strijk te beginnen, straffe forsbollen hebben om een hele wasmand gestreken te krijgen. In de theorie dat een wasmand toen al bestond natuurlijk, want met die tijden van toen weet je maar nooit. Feit is dat een strijkijzer in die tijd toch al gauw een kilootje of vijf woog.
De Amerikaan Henry Seely bracht in 1882 de redding door een elektrisch strijkijzer uit te vinden dat bovendien heel wat minder woog.
Over naar Danica Thrall nu. Wel, die is nog steeds zo heet als een strijkijzer. Als eentje van 10.000 watt, op zijn minst. Dat je daar straffe zekeringen voor moet hebben spreekt voor zich. (SL)
Place comments
0 Comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments