De troeven van deze Tsjechische deerne met Italiaans bloed: je kunt er simpelweg niet naast kijken.
Op haar dertiende begonnen haar erwtjes te groeien en al snel waren het stevige watermeloenen. Denise ging naar een gemengde school en zat dus ook met jongens in de klas. Die konden hun ogen niet van Denise afhouden. Eén keertje gebeurde het zelfs dat, toen ze in het tweee middelbaar zat, er een jongen enkele banken verder aan zijn fluit zat te trekken terwijl hij haar aanstaarde. Pech voor de wanker, want nog voor hij zijn kruit kon verschieten werd hij door de lerares betrapt en naar de directeur gestuurd, alwaar aan wat anders dan zijn fluit getrokken werd. Aan zijn haren, oren en tenen bijvoorbeeld, want in Tsjechië zijn lijfstraffen in het onderwijs niet geheel abnormaal.
Ook in de damesboetiek waar zij na de schooluren werkte werd het druk. Er kwamen opvallend veel jongens over de vloer die op zoek waren naar één of ander kledingstuk voor hun liefje. Of Denise even dat van het onderste schap wilde aangeven.
Toch is ze er nog steeds van overtuigd dat haar grootste troeven niet in haar blouse zitten: "Mijn zelfzekerheid, dat is wat me onweerstaanbaar maakt voor mannen. Niet mijn borsten!"
Tja, laat ons met z'n allen een keertje kijken naar Denise's zelfzekerheid dan zeker?! (SL)
Place comments
0 Comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments