Hoera voor lekkere kontjes CXLVII

Exact 186 jaar geleden dook er een grote geheimzinnigaard op in het Duitse Neurenberg.
Een raar gekleden jongen, die amper kan lopen of spreken, doolt er in de Neurenbergse straten rond. Hij huilt om een houten paard dat hij moet missen en het enige dat hij over zijn lippen krijgt is: "Ik wil graag zijn zoals mijn vader." Hij wordt naar de politie gebracht en tot ieders verbazing krijgt hij zijn naam op papier: Kasper Hauser. Daar is niemand een stap mee verder natuurlijk en vermoed wordt dat de jongen zijn ganse leven opgesloten is geweest en nooit enige vorm van attentie heeft genoten. Het enige dat hij wil eten en drinken, is water en brood.

Heel lang en gelukkig heeft Kasper niet geleefd, daar in Neurenberg: vijf jaar later werd hij neergestoken of pleegde hij zelfmoord: ook dat werd nooit geheel duidelijk. In Ansbach, waar Kaspar Hauser vermoord werd, kwam later een monument waarop staat 'Hic occultus occulto occisus est', vrij vertaald 'Hier werd een onbekende op onbekende wijze gedood'.

Voilà, dat was een hele uitleg voor een maandagochtend. Over naar lekkere kontjes nu. (SL)