Hoera voor lekkere kontjes CXXIV

Vandaag is het exact 100 jaar geleden dat Rudolf Diesel spoorloos verdween van een boot.
Rudolf Diesel was voor zijn tijd een slimme kerel. Op het einde van de negentiende eeuw was de stoommachine veel in gebruik, maar Rudolf was van oordeel dat het allemaal veel beter kon. Het rendement van zo'n stoommachine bedroeg immers maar een tien procent, dus negentig procent van de energie ging hopeloos verloren. Rudolf Diesel sloeg aan het experimenteren en kwam tenslotte in 1897 met een geheel nieuwe verbrandingsmotor op de proppen. Zijn motor moest echter nog op punt gesteld worden. Na geëxperimenteerd te hebben met pindaolie en dierlijk vet, bleek de motor op petroleum het beste te lopen. Daarna werd nog een speciaal aardolie raffinaat ontwikkeld die later diesel zou genoemd worden. De eerste Dieselmotoren werden stationair gebruikt in fabrieken. In 1915 bouwde MAN de eerste verbrandingsmotor in een vrachtwagen en niet veel later volgde Mercedes met hun personenwagens.

In de nacht van 29 op 30 september voer Rudolf Diesel van Antwerpen naar Harwich, maar verdween spoorloos van het schip. 's Anderendaags werd zijn levensloze lichaam uit het water gevist. Algemeen werd aangenomen dat Rudolf zelfmoord had gepleegd: hij zat namelijk in nogal zware problemen. Gerechtskosten in verband met patenten hadden hem zo goed als failliet geholpen en daarenboven zou Rudolf, die gehuwd was en twee kinderen had, met tijden ook handenvol geld uitgegeven hebben bij de meisjes van plezier.

Rudolf Diesel was dus een liefhebber van vrouwelijk schoon. Moest hij nog geleefd hebben, hij zou onze 'Hoera voor lekkere kontjes' zeker op prijs gesteld hebben. (SL)