Hoera voor lekkere kontjes CXXXII

Vandaag is het exact twintig jaar geleden dat Pablo Escobar een gaatje in zijn hoofd kreeg  en daarmee zijn laatste adem uitblies.

Wie Escobar was? Wel, het was een Colombiaan die zijn carrière begon met het stelen van grafstenen. Wanneer dat na verloop van tijd niet meer genoeg opbracht, begon hij ook auto’s te stelen. Ook dat bracht niet genoeg geld in het laatje en hij begon met cocaïne. Dat was in de jaren tachtig: Escobar was toen een twintiger. Hij begon in de dopesector als passe-partout maar groeide al spoedig uit tot een dikke piet. Vele ambtenaren kregen geld aangeboden om hier en daar iets oogluikend toe te staan en wie niet wilde meewerken, die stierf een toevallige dood. Er wordt geschat dat Escobar zo’n 8.000 doden op zijn geweten heeft.

Toch had hij ook zijn menselijke kant: gemiddeld verdiende de man zo’n miljoentje (dollar) per dag en hij was heus niet egoïstisch. De mensen die in krottenwijken van Medellin woonden en die van Escobar een ‘echt huis’ kregen om in te wonen: je zou ze de kost niet willen geven.

Op 2 december van het jaar 1993 vond men dat het welletjes was geweest met Escobar en hij moest gearresteerd worden. Dat zag hij echter niet zo zitten en hij trachtte over de daken te ontsnappen, maar hij werd neergeschoten en stierf.

Escobar mocht gedurende zijn leven dan wel tonnen coke verhandeld hebben, zelf hield hij niet zo van het spel. Met een vrouw met een lekker kontje daarentegen kon je de man steeds blij maken. (SL)