Hooray for boobies: CXLIII

Aangezien 21 februari volgens Wikipedia een ontzettend saaie dag is, voeren we hier voor de gelegenheid eens een volslagen onbekende nitwit op.
Emilio Friccandelli werd geboren in het San Mauro A Mare van 1901, op 21 februari om precies te zijn. Aangezien San Mauro A Mare toen nog een eenvoudig vissersdorpje was en de godganse familie in de visserij zat, was het niet meer dan normaal dat ook Emilio een visser worden zou. Toch draaide het anders uit: toen Emilio zes was, ontwikkelde hij een zodanige allergie voor vis dat hij de darmen uit zijn lijf kotste telkens hij nog maar vis rook. Dat was voor moeder Friccandelli natuurlijk niet zo praktisch: telkens vader met een nieuwe vangst binnenkwam kon ze de darmen van Emilio weer in diens tengere lijfje steken. Want een tengere jongen, dat was Emilio.

Uiteindelijk vond men er niks beters op dan Emilio naar tante Carmela te sturen: die had een olijfplantage in Fabriano. Jaren gingen voorbij en Emilio groeide op tot een knappe Italiaan. Door de week hielp hij op de olijfplantage, in het weekend ging hij op wijvenjacht. Hij zocht wel enkel jongedames uit die zeer hygiënisch waren, want voor een visgeur was hij nog steeds allergisch. Zo wipte Emilio met de ene na de andere griet, tot op een dag maar liefst drie dames claimden van hem zwanger te zijn. Van kinderen wilde hij niet weten en dus zette hij het op een lopen: te voet helemaal naar Parma. Daar ging hij in een hamrokerij werken en in het weekend ging hij nog steeds op wijvenjacht, maar hij was voorzichtiger nu: hij verliet de kerk voor het zingen telkens hij een deerne voor één nacht wist te scoren.

Op 21 februari 1970, hij vierde toen zijn negenenzestigste verjaardag, blies Emilio Friccandelli zijn laatste adem uit. Hij had een griet met een Ferrari Dino 246 GT versierd en dat was voor die tijd, met zijn twee liter V6, een bloedsnelle wagen. Op een dag reden ze op een bergachtige weg in Castelleone, toen zijn vriendin (die aan het stuur zat) plots blind werd en naast de rijbaan knalde, recht de afgrond in. De Ferrari viel met inzittenden en al driehonderd meter naar beneden en ontplofte. Zowel Emilio en Clarabella, zoals zijn liefje heette, waren op slag dood.

'Geeft niet, ik heb toch heel wat meiden met ontzettend lekkere borsten gehad', zo dacht Emilio nog, net voor hij ten hemel steeg. Een beetje zoals de dames in deze fotospecial, dus. (SL)