Hooray for boobies: vettige vrijdag CV

Neen, geen curriculum vitae, centrale verwarming of chronische vermoeidheid. Wel voor de 105de keer: hooray for boobies.
Met die Romeinse cijfers altijd, een mens zou er de tel bij kwijtgeraken. Maar langs de andere kant: de Romeinen hier konden wel tellen terwijl de Galliërs hier dat nog niet konden. Wanneer er pakweg bij een familie bezoek kwam en moeder de vrouw vroeg: hoeveel borden moet ik nu op tafel zetten? dan moest diegene die de vraag wilde beantwoorden het aantal vingers in de lucht steken. Was het aantal hoger dan tien, dan kwamen er ook nog tenen aan te pas.

In de veertiende eeuw kwamen de Romeinse cijfers wat in onbruik, omdat de Arabische cijfers aan een opmars bezig waren en veel praktischer in gebruik waren. CV werd 105. Hoe het komt dat Arabische cijfers er helemaal niet Arabisch uit zien? Simpel: de Arabieren hadden die gepikt en naar hun vernoemd. De Arabische manier van cijferen was eigenlijk in India ontstaan. Toen men overal in de wereld sprak van 'Arabische cijfers' had men in India zoiets van 'Fuck it, klote-Arabieren' en men ontwikkelde nog andere cijfers.

Maar goed. De Arabieren, Romeinen en Indiërs hadden allemaal één ding gemeen: tettenzotten, allemaal. (SL)