Iemand die Astrid Bryan even wil troosten? Het arme kind schrok zich halfdood toen ze op zoek ging naar een hond in het asiel. Dat komt ook een beetje door haar dubieuze relatie met honden.
Levensgenieter van de eeuw Astrid Bryan stapte onlangs op tram drie, maar dat is slechts een formaliteit. In wezen is de gibberige brunette nog steeds een kind, maar wel een schoon kind dan. Bij een schoon kind hoort een schattig hondje en dus trok ze met broer Lau naar het asiel. Alvorens binnen te gaan desinfecteerde ze wel nog even haar neus zodat die niet vervuild zou kunnen worden door rondvliegende hondenstrontpartikeltjes.
Maar een bezoek aan het hondenasiel doet heel wat slechte herinneringen oplaaien. Zo werd ze ooit aangevallen door een herdershond op het strand. Die twijfelde niet en ging meteen voluit voor haar kont, die achteraf genaaid moest worden door de dokter – gheghe – wegens pijntjes en bloed. En nóg een keer stond ze in de snoepwinkel toen een losgeslagen ‘lassie’ haar aanviel en haar rug aan flarden scheurde. Weliswaar niet zo dramatisch, maar toch.
Met die traumatische herinneringen trok ze zo onbevreesd mogelijk door de gure asielgangen totdat alweer een opgehitste viervoeter haar de schrik van haar leven bezorgde met luid geblaf en een mooi staaltje acrobatiek. Schattig, zo’n groot mondje en zo’n klein hart. You gotta love her... Vanavond meer van dat, om 20u30 op WIJF tv. (KDN)
Place comments
0 Comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments