Astrid Bryan: "Ik was bijna dood!"

Astrid Bryan lijkt steeds de goedlachse stijlvolle vrouw, maar achter die façade schuilt ook best wat angst. Angst om opnieuw ziek te worden. "Op mijn vijftiende was ik bijna dood."

"Toen ik vijftien was heb ik een hersenvliesontsteking gekregen. Dertig dagen ben ik in het ziekenhuis moeten blijven, drie daarvan lag ik in coma. Als ze het een dag later hadden ontdekt, was ik gestorven. Ik heb heel veel geluk gehad dat mijn grootmoeder snel heeft gehandeld. Mijn ouders waren in het buitenland toen het gebeurde en mijn grootmoeder heeft me in allerijl naar het ziekenhuis gebracht. Ik had ongelooflijke hoofdpijn, kon mijn nek niet meer buigen en bleef maar overgeven. Het was heel akelig", vertelt Bryan in Story.

"Het is de eerste en de enige keer dat ik mijn vader heb zien huilen. En mijn moeder heeft nachtenlang aan mijn bed gewaakt. Ze was er altijd als ik wakker werd. Doordat ik dertig dagen lang aan een baxter had gelegen, ik kon niet eten, was ik ongelofelijk verzwakt. Ik heb veel wafels met slagroom moeten eten om weer op gewicht te komen. (lacht) Doordat ik zo verzwakt was, heb ik ook alles opnieuw moeten aanleren. Ik herkende mijn ouders niet meer, kon niet meer praten en wist niet meer hoeveel een plus een was. ik heb ook opnieuw moeten leren stappen. Maar alles is goed gekomen, gelukkig. Ik had mijn been kunnen verliezen of blind kunnen worden, maar het enige wat ik er aan heb over gehouden, is dat ik slechter zie dan ervoor. En ik heb erna nog lang gesukkeld met mijn gezondheid, mijn immuunsysteem was zo verzwakt dat ik telkens opnieuw ziek werd."