Baby-aapjes om moederinstinct te bevredigen. Goed idee of niet?

Wie geen kinderen - meer - wil, die koopt een baby-aapje. Een onrustwekkende trend die komt overvliegen uit Amerika. De aapjes worden behandeld en vertroeteld als de kleinste kinderen maar willen die beesten dat wel?

Nieuwsgierigen komen boven je kinderwagen hangen en kijken vreemd op. Wat ze zien tart alle verbeelding. Geen baby maar een aapje ligt te wachten om gestreeld te worden. De kersverse ouders doen er alles aan om hun surrogaatbaby gelukkig te maken. De aap krijgt een kast vol kinderkleren, speelgoed en snoepgoed.

Voorstanders van het apenidee willen de leegte in hun leven opvullen met de komst van zo een diertje. In hun ogen is het aapje een mens en dient het ook zo behandeld te worden. “Ik beschouw Jessica Marie – want zo heet de aap – als mijn dochter. We hebben haar tijdens ons huwelijk zelfs aangesteld tot bruidsmeisje”, vertelt de eigenares van een capucijneraapje in een Vlaams weekblad. “Mijn man slaapt in de tweede slaapkamer. Zo kan ik extra tijd spenderen met Jessica Marie.” Zielig.

Niet iedereen is opgezet met de mensapen. De dieren krijgen niet de kans om te zijn wat ze zijn: een aap. Ze houden ervan om te slingeren in bomen, niet om verkleed rond te lopen als een barbiepopje. Hoe ouder – en groter – de dieren worden, hoe gevaarlijker en agressiever ze kunnen zijn. Een beet van de aap is een haard van infecties. “We hebben de tanden van Jessica Marie laten verwijderen. En toch weet ik zeker dat ze gelukkig is bij ons.” Wij zijn daar niet zo zeker van. (EV)