Baby Mario Aerts bijna dood

2009 was voor wielrenner Mario Aerts een jaar vol kommer en kwel. Door een virus kon hij een jaar lang niet koersen. Maar ook met zijn pasgeboren baby ging het slecht. Het kind werd ziek en zweefde lange tijd tussen leven en dood. “Toen ze Mats uit de ambulance haalden, had hij geen blik meer in zijn ogen”, haalt Aerts zich de helse taferelen voor de geest.

Mats kwam kerngezond ter wereld maar na drie weken ging het slecht met hem. Het begon met een ontsteking van de bovenste luchtwegen. De kleine had logischerwijze nog geen hoestreflex dus ging de vrouw van Aerts maar meteen naar het ziekenhuis. Je weet immers nooit.

Vanaf toen ging het alsmaar slechter met Mats. “Tijdens de nacht moest hij al onder een zuurstofkoepel”, vertelt Aerts. “Daarna beslisten de artsen om hem over te brengen naar Leuven. Daar zijn ze meer gespecialiseerd dan bij ons in Diest. Maar toen ze Mats daar uit de ziekenwagen haalden, zag hij grauw. Hij had zelfs geen blik meer in z’n ogen.”

Grote zwarte vlek

Ook in Leuven moest de baby van Mario Aerts onder de zuurstofkoepel. “Mats was de dag nadien onmiddellijk weer beter. Verpleegsters brachten hem naar een gewone kamer en hij hoefde geen extra zuurstof meer. Maar kort nadien kreeg hij last van een piepende ademhaling. Het hart van de kleine ging tekeer als een bezetene.

“Mijn kind kon dat niet volhouden”, vertelt de ex-winnaar van de Waalse Pijl. “Hij moest dan ook onmiddellijk naar de spoed. Daar stelden ze een longontsteking vast. Op de beelden was zijn linkerlong een grote zwarte vlek. Mats had een hartslag van 255 per minuut en die wilde niet dalen. Artsen probeerden een katheder in te brengen maar na twee uur lukte dat nog steeds niet.”

Drie grote spuiten

Om 07.00u ’s ochtends moest Mats dan naar de intensivecareafdeling. “Daar gaven ze hem zes baxters. Naast zijn bed stond een machine die drie grote spuiten leeg duwde. Hij kreeg ook nog eens kleinere spuiten om hem in slaap te houden. En net toen het allemaal even beter leek te gaan, versnelde zijn hartslag opnieuw”, aldus de renner.

Ondertussen gaat het alweer beter met de kleine Mats. Maar het gevaar blijft. “Mats heeft een zenuw te veel en die doet zijn hart af en toe serieus versnellen”, legt Aerts de oorzaak van de malaise bloot. “We kunnen die wegbranden. Maar het kan ook dat hij daar binnen dit en een half jaar vanzelf van verlost is. Voorlopig geven we Mats om de acht uur medicatie.” (GVR)