The Black Box Revelation pendelt tussen States en Belgische festivals

Jan Paternoster en Dries Van Dijck van The Black Box Revelation beleven een drukke zomer: het duo doet niet alleen veel Belgische festivals aan, maar timmert ondertussen ook druk aan de weg in de States. Vandaag speelt de groep op Dour en zaterdag komen ze naar Rock Herk. Een dag later treden ze op in Philadelphia en trekken ze opnieuw drie weken door het land van Obama. Dan zullen ze ook merken of hun optreden onlangs in de Late Show van David Letterman, voor vier miljoen kijkers, vruchten heeft afgeworpen.

Een dag na Herk-de-Stad in Philadelphia spelen: ben je dan niet compleet kapot? Jan Paternoster (zang en gitaar): “Dat ligt eraan hoe de reis verloopt. Onlangs vlogen we na een Belgisch optreden naar Milwaukee voor één concert op het Summerfest. Dat vind ikzelf ook absurd, maar het was wel een belangrijk festival. Het komt er vooral op neer dat je jezelf goed moet verzorgen. Op tijd slapen? Dat komt er bij ons nog het minste bij kijken (lacht). Het is net in de late uurtjes dat we het meest wakker zijn."

"Het is vooral als we in België zijn, dat ik goed oplet en zo gezond mogelijk probeer te eten. Want in de States is het echt zo dat de hamburger het nummer 1- gerecht is. En ze dompelen alles in frituurvet. Als je vegetariër bent zoals ik, is het niet evident om goed te eten als je lang onderweg bent en enkel een aanbod hebt in wegrestaurants of tankstations.”

Belgische band toert in States: dat klinkt altijd leuk, maar in de realiteit is het zwaar. Hoeveel volk lokken jullie op optredens? “In enkele steden waar we al vaker hebben gespeeld – zoals Chicago, New York en Milwaukee – waren de concerten uitverkocht. Dan spreken we over 400 à 500 bezoekers. Als we in september en oktober terug naar de Amerikaanse westkust trekken, waar we nu al even niet meer zijn geweest, zal het weer minder zijn. Het is gewoon heel hard werken. Ik zei laatst nog tegen onze Amerikaanse tourmanager of het allemaal niet een beetje té was. Dat we misschien eens een maandje rust moesten pakken. Hij zei toen dat we in één jaar tijd evenveel shows hadden gespeeld als een normale band in vijf jaar. Maar toch kon je vroeger soms het volk op twee handen tellen bij een optreden en zie je nu meer respons, zoals op die uitverkochte concerten.”

Moet je die Belgische festivals daar dan wel tussen doen? “Het is gewoon fijn om op die festivals te spelen: dan zie je nog eens al die fans die alle nummers kennen, alles meezingen… Dat voelt héél goed. In België laden we onze batterijen terug op: die concerten geven ons zoveel energie dat we opnieuw in de States aan de slag kunnen gaan.”

Jullie blijven slapen bij fans: is dat om financiële of sadomasochistische redenen? (lacht) “Beide. Op een vorige tour hadden we een bordje aan de merchandising gehangen: ‘Belgians, sweet as chocolate, need place to stay’. Meer om te lachen eigenlijk. Maar toch zochten we op die tour altijd na het optreden naar een slaapplek. Ondertussen hebben we een heel slaapbanksysteem uitgewerkt zodat we in elke stad wel ergens een plek hebben om te slapen. Het probleem is wel dat je altijd moet socializen."

Dat verdient een vegetarische hamburger. Veel succes!

CRu Foto Charlie De Keersmaecker