Gella Vandecaveye ging bijna ten onder aan vraatzucht

Gella Vandecaveye, één van de beste judo-dames die ons land ooit heeft gekend, vocht tijdens haar bloeiende sportcarrière niet alleen op de mat. Ook tegen boulimie moest de sportster een bijzonder lastig gevecht leveren.

Vandecaveye doet die bekentenis in haar biografie Gella en Eddy, een halsbrekend duo. De judoka vertelt erin het verhaal van een voordurende strijd tegen de kilo's die ze moest verliezen om in de juiste gewichtsklasse uit te komen. Uit het boek: "Na elke wedstrijd wilde ik mijn schade inhalen en ging ik uitgebreid eten", getuigt ze. "Dan at ik veel te veel, wat erg dom was, want later moesten die kilo's er toch weer af. En zo moeten afvallen, dat vreet aan je. Het is vooral mentaal slopend en veel zwaarder dan trainen."

Haar gevecht met de weegschaal draaide uit op periodieke boulimie: "Ik heb enkele keren 's morgens voor een belangrijke wedstrijd boven de wc-pot gehangen. Je overeetje, je voelt geen rem, tot je plots beseft dat je over een paar uur op de mat moet staan. Wat doe je dan? Snel naar het toilet, en daarna snel het goud meegraaien."

Vandecaveye heeft zelfs een naam voor haar eetstoornis. Ze noemt hem Alfred: "Ging het goed met Alfred, dan ging het goed met mij. Op de luchthaven van Rijsel, in 1997, ben ik gekraakt. Eddy, mijn trainer, had ons naar de luchthaven gebracht. Ik nam hem even apart en zei: 'Ik heb hulp nodig, zo kan het echt niet verder. Desnoods moet ik een tijdje worden opgenomen. Na de laatste wedstrijd heb ik de weegschaal uit mijn leven gebannen. Af en toe denk ik nog wel eens aan Alfred. Hij zal wel nooit helemaal verdwijnen." (BVH)