Heleen Van Royen: "Wetende dat hij hard van me werd, wond me op"

Dat de Nederlandse schrijfster Heleen Van Royen nymfomane trekjes heeft, is ondertussen geen staatsgeheim meer. Dat ze nu en dan een minnaar heeft, komen we vandaag ook al te weten. En dat het er stevig aan toe ging, weten we dan ook alweer.
Heleen van Royen is bekend en berucht. Bekend, omdat ze wel al wat mooie dingen heeft geschreven; berucht, omdat ze in haar vrije tijd een aandachtshoer van jewelste is. Zo geneerde ze zich totaal niet toen ze op televisie een foto toonde van haar liefdesgrot waar net een tampon uit kwam piepen. Haar man Bart kan dat allemaal best wel relativeren, haar kinderen Sam (17) en Olivia (21) hopelijk ook.

Ze maakt er overigens geen geheim van dat ze af en toe een minnaar heeft. Het begon allemaal met webcamonderonsjes, maar een paar keer kwam ze ook in levenden lijve bij hem op bezoek. En dat avontuur beschrijft ze levendig in haar nieuwste column… (KDN)

Iedere vrouw zou een minnaar moeten hebben zoals Z. Ze zou minstens eenmaal in haar leven aanbeden moeten worden door een man als Z. om door zijn ogen naar zichzelf te kunnen kijken. Z. bracht iets in me naar boven waarvan ik niet wist dat ik het in me had. Ik bleek te kunnen veranderen in een door louter lust gedreven geisha-achtig wezen. Dat wezen aanbad Z., zoals hij mij aanbad. Elke vierkante centimeter van mijn lijf bekoorde hem. Wetende dat hij hard van me werd, hoe ver hij ook bij me vandaan was, wond me op. Wetende dat ik heet werd, maakte hem zo mogelijk nog harder.

Hij hitste me op met tekst en beeld, ik beloonde hem met hetzelfde.

Ik heb Z. slechts drie keer in het echt gezien. Over een periode van ruim twee jaar hebben we een nacht, een middaguur en twee avonduren met elkaar doorgebracht. Al onze andere ‘ontmoetingen’ vonden plaats in de virtuele werkelijkheid. Hij hitste me op met tekst en beeld, ik beloonde hem met hetzelfde. Het kon uren doorgaan, hele dagen soms.

Op een zonnige zomermiddag besloot ik hem de volmacht te geven over mijn lichaam. Zonder dat hij daar ooit om had gevraagd, deelde ik hem mee dat ik zijn slavin was als hij dat wilde. Lichtelijk verbaasd accepteerde hij mijn aanbod. Z. had nog nooit een slavin gehad, ik was er nog nooit eentje geweest, we waren allebei onervaren op dit vlak. Het leek hem handig onze overeenkomst vast te leggen in de vorm van een mission statement.

“Dit is en blijft geschoeid op pure fysieke verlangens,” liet hij me weten. “Seksuele herkenbaarheid in elkaar en algehele nieuwsgierigheid naar ruwere en voor ons onontgonnen vormen van geilheid. Met het wederzijds respect dat daarbij hoort.” Ook stelde hij twee voorwaarden:

1) Het blijft ongecompliceerd tussen ons.

2) Het kost je je totale overgave. Het kost je je totale lichaam. Het kost je elk gaatje waar ik in pas. Het kost je elke vorm van gêne die uit het raam gaat.

We sloten een deal en tuimelden diep in onze eigen wereld, waar niemand ons zag of hoorde, waar geen wetten, regels of grenzen golden, waar verlangen, lust en ongegeneerde opwinding hoogtij vierden.

We waren elkaars prostituee, we waren elkaars klant.

De overeenkomst met Z. is een van de meest heldere afspraken die ik ooit heb gemaakt. Het is goed mogelijk dat mijn relatie met Z. de meest zuivere en simpele is die ik ooit heb gehad. De verhouding was volledig gespeend van enige vorm van romantiek of sentiment. Er bestond geen enkel misverstand over de aard van onze verbintenis. We waren elkaars prostituee, we waren elkaars klant. We handelden met gesloten beurzen. Alles mocht worden gezegd. Alles mocht worden gedaan.

Elke fantasie mocht zonder enige schroom worden gedeeld en uitgevoerd. Liefdesverklaringen en koosnaampjes waren taboe. Z. sprak me bij voorkeur aan met grove termen, schrok soms van zijn woordkeus, verontschuldigde zich daags erna voor zijn vuilbekkerij, waarna ik hem geruststelde. Het mocht. Alles mocht. ‘Sorry’ zeggen was taboe, net als ‘schat’. De voorwaarden zijn nimmer geschonden. Het is ongecompliceerd gebleven tussen Z. en mij. Iedere vrouw verdient eens in haar leven een Z. Ik heb de mijne gehad.