Hoed af voor Leonard Cohen

Leonard Cohen pakte zondagavond moeiteloos het Gentse Sint-Pietersplein in. De 77-jarige bard nam er rustig zijn tijd voor. In een concert van bijna vier uur stonden drieëndertig nummers op de setlist. Aan het applaus van de achtduizend aanwezigen te horen, mocht het zelfs nog meer zijn. "Beste vrienden, het is een eer om in het machtige Gent te spelen. Ik en mijn muzikanten zouden hier eeuwig kunnen doorgaan", bekende Cohen op het einde. Alles factoren zaten mee voor een legendarisch concert. Een eeuwenoude locatie, een zwoele ondergaande zomerzon en een zanger die in de herfst van zijn leven in bloedvorm is. Aan het begin van het concert was de Canadese poëet merkbaar nerveus. Niet verwonderlijk want deze avond vormde de aftrap van zijn nieuwe wereldtournee. De internationale pers streek daarvoor neer in Gent. Een minutenlange staande ovatie stelde de grootmeester gerust. Zichtbaar aangedaan, met vochtige ogen en trillende lippen, zette hij het openingsnummer Dance Me to the End of Love in. Meteen daarna volgde Going Home uit zijn meest recente album Old Ideas. Cohen weeft ook in de rest van de set nieuw werk tussen zijn tijdloze klassiekers. Alle nummers klinken zoals u ze ook op Cohens platen hoort. Dat wil zeggen: compleet perfect. Met dank uiteraard aan zijn internationale zeskoppige begeleidingsband. Een gitarist uit Barcelona en een violist uit de Balkan, dat kan niet missen. De stem van Cohen lijkt uit de diepste crypte van de Sint-Pietersabdij te komen. I'm Your Man brengt hij zo overtuigend dat heel wat dames twijfelend naar hun eigen exemplaar krijgen. Volgende maand wordt de charmante zilvervos 78, maar zijn flirtende streken is hij niet verloren. "Als ik in de spiegel kijk, zie ik een oude man", zingt Cohen. Als wij naar het podium kijken, zien we een man in maatpak en deukhoed met de onstuimigheid van een tiener. Cohen huppelt nog steeds het podium op en speelt en zing met duidelijk zichtbaar plezier. Monsterhit Hallelujah steekt in een fris jasje, bij First We Take Manhattan volgt een koddig dansje en So Long, Marianne zingt iedereen -tot wijd buiten de hekken, waar ook veel volk komt luisteren- luidkeels mee. De zanger, de band en alle crewleden dragen pak en hoed. Zelfs de roadies slepen stijlvol met instrumenten. De enige drie zonder hoed zijn Charley en Hattie Webb en Sharon Robinson. Dit engelentrio vormt vocaal de perfecte aanvulling. Al zijn ze meer dan een achtergrondkoortje. Robinson heeft hand in heel wat nummers en The Webb Sisters doen een gracieuze radslag. Cohen is galant genoeg om hen alle drie rijkelijk solomomenten te gunnen. "Deze dames houden mijn oude muziek jong", mijmert hij. Cohen is duidelijk klaar om de wereld te veroveren, maar eerst nog vier keer het Sint-Pietersplein. "Als god en twee politiemensen me helpen, blijf ik hier komen tot de wielen van mijn rolstoel roesten", knipoogt hij. Op het einde gaat Cohen door de knieën en neemt eerbiedig zijn hoed af voor Gent. Achtduizend bezoekers doen denkbeeldig hetzelfde. Leonard Cohen speelt nog op 14, 15, 17 en 18 augustus in Gent. Daarna vertrekt hij via twee concerten in Amsterdam op wereldtournee. www.leonardcoheningent.be Setlist 1. Dance Me to the End of Love 2. Going Home 3. The Future 4. Bird on a Wire 5. Everybody Knows 6. Who by Fire 7. The Darkness 8. Amen 9. Come Healing 10. I Can’t Forget 11. Different Sides 12. Anthem 13. Tower of Song 14. Suzanne 15. Crazy to Love You 16. Heart with no Companion 17. The Gypsy’s Wife 18. The Partizan 19. Democracy 20. Coming Back to You 21. Alexandra Leaving 22. I’m Your Man 23. Hallelujah 24. Take this Waltz 25. So Long, Marianne 26. First We Take Manhattan 27. Famous Blue Raincoat 28. If It Be Your Will 29. Closing Time 30. I Tried to leave You 31. Save the Last Dance for Me 32. Sisters of Mercy 33. Waiting for the Miracle Stefan LAENEN