"Ik was een halve zot geworden"

Ruim elf jaar geleden maakte Johan Museeuw een onfortuinlijke val met zijn motor. Hij belandde in kritieke toestand op intensive care, maar vocht terug en herstelde van zijn zware blessures. Alleen, hij werd nooit meer de stugge, introverte, kleurloze man die hij vroeger was…
Integendeel, Museeuw had blijkbaar een onheilspellende klap op zijn hoofd nodig om zichzelf flamboyanter, zelfbewuster en vrolijker op te stellen. Een geluk bij een ongeluk, want ondanks de zware revalidatie na zijn motorongeluk is de ex-wielrenner blij met zijn nieuwe karakter.

De dokters spreken nochtans van een aandoening, namelijk het frontaalsyndroom. Museeuw lijdt daaraan, maar weigerde pillen te nemen om ongeremd en stuurloos gedrag te voorkomen. De eerste twee jaar na zijn motorongeval waren de symptomen duidelijk zichtbaar. Ook volgens de wielrenner zelf die zijn gedrag van toen bestempeld als "ik was een halve zot en had het niet in de gaten"…

Hij brak een duim van een verpleegster, belde van op zijn ziekenbed naar zijn coach om een comeback aan te kondigen en werd een enfant terrible voor interviewers… Allemaal feiten die Museeuw niet meer voor zijn geest kan halen. "Maar ik heb wel dingen gezegd waarvan ik nu spijt heb", aldus de ex-wielrenner.

Toch bleef hij medische middeltjes weigeren. "Omdat mijn ontremde gedrag na twee jaar terug normaal is geworden". Niet helemaal normaal, zo blijkt, want Museeuw spreekt over relationele problemen en ongecontroleerde driften in Humo. Vreten, drinken en misschien zelfs een overmatige seksuele drang…

Desondanks trotseert de ex-wielrenner, die overigens werd betrapt op dopinggebruik, elke interview zonder stress en zweetparels op het voorhoofd en dat maakt van hem een gelukkig man. "Ik ben apart, maar voor mijn ongeluk was ik dat ook". Dus wat is het probleem? (HB)