Infiltratie in 'Mijn Pop-uprestaurant' op het nippertje verijdeld

Maandag 10 maart 2014, Antwerpen. Op de Tavenierkaai is het een bekijk van jewelste. Goedgeklede dames en heren houden met bezwete handpalmen hun cv'tje stevig vast. Klaar om hun plaatsje te bemachtigen in het Pop-Uprestaurant van Jeremy & Noëmie. Maar vier onverlaten lopen er verdacht kalm bij.

"Het wachten was het ergste", zo steekt een van de infiltranten van wal. Na het nodige papierwerk kregen de vier mollen een volgnummer. 13, 14, 15 en 16. En rond 11u00 was het nog maar, na een uur sollicitaties afnemen, aan nummer 3. Gelukkig zat het weer wat mee. Genietend van het zonnetje verstreken de uren...

Maar hoe langer ze ter plaatse bleven, hoe meer kans dat ze gepakt zouden worden. Met die vrees in 't achterhoofd, besloot het olijke kwartet zich toch maar even van het toekomstige plaats delict te verwijderen. Op een rustig terrasje in de buurt, werd de laatste hand aan hun snode plan gelegd. De verhaaltjes die ze zouden brengen tijdens hun sollicitatiegesprekken werden eindeloos ingestudeerd...

En dan was het eindelijk zo ver. Een voor een werden ze geroepen. Wat eerst aanvoelde als een slachtbank waar stalen zenuwen en 'liegcapaciteiten' tot het uiterste getest zouden worden, bleek achteraf een aangenaam gesprek met de al even aangename Jeremy en Noëmie van Maison Cliceau

Met een goed gevoel trok het viertal terug richting redactie. Er werd hen de volgende dag een telefoontje beloofd moesten ze er bij zijn. Menig mop werd al getapt over een van de snulletjes die zo dom was zich op te geven om den afwas te willen doen. Drie maand aan een stuk. "Echt, als ik er als enigste bij ben, dan spring ik van de brug."

Maar een telefoontje bleef uit. En al snel kregen we via derden te horen dat we er niet bij waren. Godverdomme! en Yes! waren twee kreten die door de redactie galmden. Maar kwam het nu door ons twijfelachtig cv vol dubieuze horeca ervaring of waren we gewoon niet goed genoeg om zelfs den afwas niet te mogen doen?

Het antwoord kregen we gisteren dan eindelijk te lezen op Facebook... We waren gesnapt... En dat werd ons pijnlijk duidelijk gemaakt met onderstaande foto: (RVH)