Jacques Vermeire: "Ik voelde me een loser die nooit nog een vrouw kon krijgen"

Mannen met humor. Ze vallen in de smaak bij de vrouwen. En Jacques Vermeiren is geen uitzondering op die regel.

Zeggen dat Jacques geen onbewogen liefdesleven heeft, is een understatement van formaat. Vooral zijn relatie met Eva Pauwels was er eentje om elke week de boekskes mee te vullen.

Om te beginnen was er het gigantische leeftijdsverschil van 25 jaar. Toch kozen ze voor elkaar en in het begin leefden ze een droom. Maar niet lang na de komst van hun tweede kind veranderde Eva. Van sympathieke jonge dame naar een vrouw die leeft op sensatie: "Haar nieuwe motto was: choqueren is beter dan gewoon leven", aldus Jacques in De Nieuwe Gazet.

Vermeire probeerde de exuberante levensstijl van Eva enigszins bij te benen, maar de situatie werd hoe langer hoe onhoudbaarder. "Toen ik haar turbulente leven niet meer aankon, ben ik drie weken weggebleven. In een blokhut van -10°. Alles liever dan naar huis te gaan."

Maar hét moment waarop Jacques bijna in een depressie sukkelde was toen Eva, na een ultimatum van Jacques, haar biezen had gepakt. "Of we herbeginnen vanaf nul, of het is gedaan. Neem even een week de tijd en denk er rustig over na.", aldus Jacques tegen Evan. Diezelfde dag nog kwam Jacques thuis in een leeg huis, zonder vrouw, zonder kinderen. "Ik voelde me als een oude zak die uitgelachen werd, een loser die nooit nog een vrouw kon krijgen." (RVH)