Kan Tom Dice het waarmaken?

Het Songfestival wordt dit jaar georganiseerd in de Noorse hoofdstad Oslo. De Noorse omroep NRK organiseert het festival in de Telenor Arena voor een kostprijs van 25 miljoen euro. Die financiële opdoffer heeft NRK te danken aan Alexander Rybak, die vorig jaar in Moskou met 'Fairtyale' en bijhorende recordscore het festival won. De eerste halve finale van dit Songfestival wordt beschouwd als veruit de zwakste van de twee. Vooraleer u naar uw zapmachine grijpt, bedenk dat ze toch de moeite waard is om te bekijken. Dit Songfestival zou wel eens een keerpunt kunnen worden: géén rariteitenkabinet met monsteracts of travestietoestanden, een strak decor, een vakjury die meebeslist en zo de invloed van de buren en diaspora tempert, en vooral veel nadruk op de muziek en goede artiesten. De Vlaamse inzending van Tom Dice mag zowat gelden als het prototype van deze 'less-is-more'-aanpak.

Laten we dus even ons misplaatst Vlaams minderwaardigheidsgevoel en onze vooroordelen over Oost-Europese vriendjespoliltiek opzij zetten en deze wedstrijd minstens het voordeel van de twijfel geven. Dit zijn de deelnemers van vanavond:

Slowakije, Finland, Servië en Griekenland geven het Songfestival terug z'n meerwaarde door te kiezen voor lokale folklore en zingen in de eigen taal. Onderweg naar Oslo werden wel enkele hindernissen overwonnen: de Slowaakse Kristina wist een plagiaatbeschuldiging af te weren en Giorgos Alkaios uit Griekenland, overigens een vedette in eigen land met liefst 20 albums op zijn palmares, wou eigenlijk dat onze eigen Katerine zijn nummer 'Opa' zong. Een ander nummer en diskwalificatie voor Katerine Agvoustakis later besloot Giorgos dan maar zelf zijn vreugdekreet op Europa af te vuren.

Naast cultuur van Noord tot Zuid krijgt u ook een - veeleer overbodige - portie dramatiek. Rusland en Polen bengelen daarom onderaan bij de bookmakers. Of Aïsha uit Letland zal scoren met haar tot God gerichte levensvragen blijft twijfelachtig, zeker als ze op weg naar boven van de toonladder sukkelt.

Balkanlanden Bosnië-Herzegovina en VJR Macedonië komen aanzetten met rockmuziek. Aan beide liedjes is echter te horen dat de Balkan nooit de bakermat van het betere gitaarwerk geweest is. De Bosniër Vukasin hoeft zijn biografie trouwens niet rond te strooien in Oslo, naar eigen zeggen wordt zijn levensverhaal volledig verteld in de tekst van 'Me and my guitar' van onze Tom Dice. Wat Vukasin nog gemeen heeft met Tom, maar ook met Milan uit Servië, is ooit tweede te zijn geëindigd in een talentenshow. Het Songfestival lijkt daarmee meer dan ooit een tweede kans voor de bijna-idolen dezer wereld.

Ook een flinke portie stroop druipt vanavond van uw scherm met dank aan Malta (met levensgrote vogel), Wit-Rusland (vlindervleugels) en Portugal. De zeemzoeterigheid zal vooral bij dat laatste land zwaar op de maag blijven liggen.

Moldavië, Albanië en Ijsland passen in de categorie 'modern…maar al vaak gehoord'. De Ijslandse Hera Björk is een imposante verschijning, goed bij stem en ze deed de voorbije twee jaren al ervaring op als backing vocal. Ze is tevens een echte fanfavoriet dankzij haar toegankelijkheid en sterke persoonlijkheid. Estland valt dan weer op met een eigenzinnig maar moeilijk lied dat Tom Dice overigens wel kan smaken. België blinkt uit in alle eenvoud en werd deze week door de pers tot gegarandeerde finalist gebombardeerd. Laat ons kalm blijven en hopen dat Europa Vlaamse eenvoud beloont.

RvB