Kandidaat-politieagenten slagen niet in de proeven

In 2010 zijn er 1.000 nieuwe plaatsen voor politieagenten in wording. Enig probleem: slechts achttien procent van wie zich aanmeldt, slaagt voor de politieproeven. Voor de rekruteringsdienst zit er daarom niets anders op dan zelf kandidaten te gaan zoeken.

Zijn de proeven te moeilijk? Of de kandidaten te dom? Wie politieman wilt worden, moet zich bewust zijn van de ernst van de zaak. Er zijn er te veel die denken: ik kan maar proberen, je weet maar nooit. Fout gedacht want je maakt geen schijn van kans.

Jaarlijks melden zich duizenden kandidaten aan voor een kleine 1.000 plaatsen. Slechts achttien procent slaagt voor alle proeven, geen 1.000 mannen en vrouwen blijven over.

De politietests bestaan uit drie onderdelen en een selectiecommissie. Als eerste is er een cognitieve proef en sportproef. Daarna volgt de gevreesde persoonlijkheidstest en als laatste is er nog de medische test, voor de uiteindelijke verschijning voor de selectiecommissie.

We tellen even met het politievolkje mee. Een kwart van de kandidaten valt af na de eerste test. Maar liefst 45 procent van de overblijvers breekt bij de persoonlijkheidstest. Een vierde daarvan geraakt niet door de medische test. Na de drie proeven is er nog de selectiecommissie. Slechts 55 procent van de overblijvers overleeft de commissie.

Inderdaad, een klein groepje schopt het tot politieman – of vrouw. En niet iedereen is overtuigd van het doen en kunnen van de huidige politiemannen.

Wat nu gedaan? Eens vragen op een familiefeestje of niemand zin heeft om het te proberen? Je weet maar nooit? (EV)