Kobe (10) mag Vincent Kompany interviewen

Of Kobe misschien zin had om in Amsterdam Vincent Kompany te interviewen? Over zo’n vraag moet een tienjarige voetbalfan geen anderhalve minuut nadenken. Iets meer dan 24 uur later stond diezelfde Kobe uit Deurne te pronken in de Amsterdam Arena naast een van zijn idolen. Ademloos. “Dit vergeet ik nooit.”

Kobe Goris is zelf mini-miniem bij Oxaco in Boechout en fan van alles wat naar voetbal ruikt tussen Antwerp FC en Barcelona. Hij werd uitgenodigd door het Tros-jeugdprogramma Z@ppsport op Nederland 3, waarin telkens een kinderwens uitkomt.

“Het moet lukken”, grijnst Kobe vooraf, met licht trillende stem. In zijn shirt van de Rode Duivels, met presentator Ron aan zijn zij en op de voet gevolgd door de camera wacht hij op de spelersbus van Manchester City, om uiteindelijk met een valse snor (want alleen volwassenen toegelaten) de persruimte van de Amsterdam Arena binnen te dringen.

Kompany haspelt eerst de volwassen vragen af, probeert snel langs een zijdeur te ontsnappen, maar dat is buiten Kobe gerekend. Snel loopt hij naar de voetbalster. Of hij een handtekening mag op z’n Duivels-shirt? Kompany zet ze met de glimlach.

En dan het interview. Exclusief, want de ‘echte’ pers moet op een afstand blijven. Vijf vragen had Kobe voorbereid, maar van zenuwachtigheid komt er maar één uit zijn mond: “Hoeveel paar voetbalschoenen heb jij?” Kompany glimlacht: “Veel te veel. Vroeger één paar, nu minstens tien.”

“Ik wou hem eigenlijk ook vragen of hij soms plast in de douche. Maar ik durfde niet.” Wanneer de City-ploeg richting spelersbus schuifelt, staat Kobe ze op te wachten. Een voor een zetten ze een handtekening op z’n shirt. “Dit vergeet ik echt nooit meer. En dit shirt doe ik nooit meer weg. Ik ga er vanavond zelfs in slapen”, stamelt hij. En opnieuw die glimlach. “Wat gaat mijn broer Mats jaloers zijn!”

PEGO