Leonard Cohen betovert Sportpaleis

"Ik weet niet wanneer we elkaar ooit nog eens weerzien. Daarom geven we vanavond het allerbeste van onszelf", beloofde Leonard Cohen zondagavond in het Sportpaleis. Veel van zeggen was de kranige Canadees overigens niet. "Dank jullie voor het applaus nog vooraleer we waren begonnen. Dank jullie om zo hoog in de nok van de zaal te kruipen. En dank jullie om die dure plaatsen in de gouden cirkel te betalen."

De muziek sprak genoeg voor zich. De concerttitel 'Old Ideas' dekt de lading volledig. Verrassen doet Cohen natuurlijk niet meer. Al is er niemand die dat verwacht van een 78-jarige. De cocktail Cohen bestaat uit de gekende ingrediënten. Muzikale poëzie gedebiteerd met een gouden stem en in een smetteloos maatpak. Ook op zijn gezegende leeftijd huppelt Cohen nog het podium op. Om meteen een knieval te maken en al zittend te beginnen met Dance Me to the End of Love. De rest van de avond spelen oud en nieuw werk haasje over.

In de categorie klassiekers maken Suzanne, Tower of Song en het bluesy Bird on the Wire nog steeds grote sier. De Spaanse gitarist Javier Mas breit een indrukwekkend intro aan Who by Fire. Hallelujah blijft natuurlijk een nummer buiten categorie. Ondanks de meer dan tweehonderd -pogingen tot- covers brengt niemand het zoals de grootmeester zelf. In de vier (!) bisrondes zit met So Long Marianne nog een meezingmoment.

Achter elke man staat een sterke vrouw. Of drie in dit geval. Sharon Robinson en beide Webb Sisters zijn meer dan een elegant achtergrondkoor. De drie dames klinken met hun engelstem tegelijk contrasterend en complementair met hun frontman. Cohen neemt meermaals zijn deukhoed af voor zijn zeskoppig combo topmuzikanten. Het concert duurt meer dan drie uur lang. Daarvoor nemen wij dan weer onze hoed af.

Chateau Cohen uit 1934 is een goede wijn. Hij rijpt en smaakt steeds rijker. Wie wil kan zondag 30 juni in Vorst nog een keer van Leonard Cohen proeven. Doe dat maar. U weet maar nooit wanneer u hem nog eens weerziet.

Stefan LAENEN

Foto CJ