Mijn Restaurant: Rebekka en Deborah

Rebekka (25 jaar) en Deborah (32 jaar) zijn zussen en starten samen hun restaurant in Diest. Beiden volgen een Syntra-opleiding ‘zaal en keuken’, maar hebben verder geen horeca-ervaring. Rebekka en Deborah nemen een sprong in het duister. Ze komen terecht in een voor hen totaal nieuwe omgeving: de bruisende maar onzekere wereld van de horeca.

Rebekka en Deborah, jullie zijn het meest onervaren duo. Waarom doen jullie mee aan het programma?

DEBORAH: “Ik wil al heel lang een eigen zaak starten, maar ik heb dat plan op de lange baan geschoven toen ik kinderen kreeg. Het is wel altijd blijven knagen. Rebekka is ook een opleiding beginnen volgen en ik heb ons toen ingeschreven voor het programma. Ze was daar niet van op de hoogte, maar ze vond het wel een heel leuke uitdaging.

Jullie geven wel veel op voor jullie droom.

REBEKKA: “Ik heb een vaste job bij een reisbureau opgegeven, maar ik ben echt bereid om alles te geven om er te geraken. Hoe het ook afloopt, we hebben nog een plan B.

DEBORAH: “Ik heb mijn kinderdagverblijf in handen van mijn zusje gegeven. Als we niet winnen, gaan we zeker door in de horeca, maar we doen natuurlijk wel mee om te winnen. Er is spijtig genoeg maar een winnaar dit jaar, van overkopen is geen sprake. En ik heb natuurlijk ook twee kindjes die ik minder zal zien. Ze missen mij nu al. Ik zag hen elke ochtend, middag en avond. Dat zal nu wel verminderen, maar ik heb het ervoor over.”

Wie gaat wat doen?

DEBORAH: “Ik ga de keuken voor mijn rekening nemen, maar ik ben geen chef, dus we gaan nog een kok moeten zoeken. Ik ben altijd de oudste zus geweest en ik stond thuis ook vaak in de keuken. Eten heeft mij altijd geboeid en ik kook echt heel graag. En eten doe ik natuurlijk ook heel graag!” (lacht)

REBEKKA: “Ik doe de zaal. Ik weet dat we kritiek gaan krijgen, maar ik ben een heel rustig type, dus ik weet dat ik die kritiek zal kunnen verdragen.”

Gaan jullie elkaar de haren uit het hoofd trekken?

REBEKKA: (lacht) “Neen, ik denk het niet. We hangen heel fel aan elkaar en we kennen elkaar ook door en door. Er kunnen natuurlijk altijd woorden vallen, maar dat zal niet lang duren. We praten meteen alles uit, dat is ook een van onze sterktes. Deborah is een heel actief persoon en ze stuwt mij gewoon vooruit. Ik ben af en toe te passief, dus ik heb haar activiteit wel nodig om door te gaan. We zullen natuurlijk wel blootgesteld worden aan grote stress, maar ik denk wel dat we als zussen sterk genoeg staan om dat te overwinnen.”

DEBORAH: “Ja, ik ben iets te stressy, terwijl zij alles een beetje op haar gemakje doet. Zij houdt mij tegen en ik trek haar vooruit. Dat maakt ons ongelooflijk complementair. Ik ontken niet dat we wel eens woorden kunnen hebben, maar we praten alles ook snel weer uit.”

Wat als jullie privéleven breed uitgesmeerd wordt in de boekjes?

DEBORAH: “Zo lang er alleen juiste dingen geschreven worden, is het goed. Vanaf er leugens verschijnen, zal ik reageren. Wat de mensen van ons denken maakt niet uit. Iedereen heeft een mening, dat is normaal. Je kan niet iedereen even goed appreciëren. Laat de kritiek maar komen. Zo lang mijn zussen achter mij staan, is het goed. Als ze iets moeten weten over mijn privé dan moeten ze naar mij komen en als ze iets over mijn zus willen weten, zullen ze het aan haar moeten vragen.”

Welke soort keuken schuiven jullie naar voor?

DEBORAH: “De basis is een degelijke Franse keuken, maar er gaan zeker ook andere invloeden in verwerkt worden. Het menu staat nu ongeveer vast, maar we moeten eerst zien dat we snel een kok vinden. Dat is echt een tijdrovende opdracht, want die kok neemt ook een sprong in het duister. Hij of zij heeft geen enkele zekerheid dat er binnen drie weken nog werk is. Maar goed, we komen er wel.

REBEKKA: “Het wordt echt een supergezellig restaurantje. Hopelijk vinden we die sublieme kok die ons perfect aanvult.

En wat als jullie niet winnen?

DEBORAH: “Dan gaan we gewoon verder in de horeca. Het is een microbe die ons gebeten heeft. We zullen natuurlijk verdergaan op ons eigen niveau. Er zijn zoveel nieuwe keukentechnieken die we nog niet kennen, dus we zullen de lat op een haalbare hoogte moeten leggen dan. Hoe dan ook, verliezen is geen optie. Laat ons hopen dat het lukt!”