Unizo: "Talentenshows dringen kandidaten wurgcontracten op"

Het staat vast... Veelbelovende talentenshows openen niet per se deuren, want voor je het weet ben je vastgebonden aan een contract én aan het productiehuis. Tom Kestens en Karel Van Eetvelt van Unizo hekelen de "wurgcontracten" van bijvoorbeeld 'The Voice van Vlaanderen'. "Larie en apekool", noemt Tom Kestens ze.

We brachten al eerder onthullende interviews met deelnemers van talentenjachten die het slachtoffer werden van misbruik en bindende contracten. Nu reageert de ondernemersorganisatie Unizo dat productiehuizen hun kandidaten inderdaad nog steeds "prehistorische wurgcontracten" voorschotelen. "Dat een TV-productiehuis contracten opstelt, kan niet verboden worden. Maar we stellen ons wel ernstige vragen bij de manier waarop die contracten worden opgedrongen", zeggen Tom Kestens en Karel Van Eetvelt van Unizo.

"Alles is voor de portefeuille van het productiehuis"

Het productiehuis zou namelijk misbruik maken van talentvolle en gewillige kandidaten die onbewust al hun rechten afstaan. "Alle uitvoerende en mechanische auteursrechten, portretrechten, artiestennaam, merchandising,... name it. Alles is uiteindelijk voor de portefeuille van het productiehuis. Ze geven je zogezegd een kans, maar eigenlijk missen kandidaten hun start helemaal. Ze staan hun wapens voor een geslaagde carrière bij voorbaat af. Zelfs je eigen inspiratie, dat jouw brood zou moeten zijn, moet je afstaan", aldus Tom Kestens.

"profiteren"

Het gaat zelfs veel verder dan de periode van de realityshow. "Je tekent eigenlijk een exclusiviteitscontract. Dat is eenmalig, dus kun je erna nooit meer ergens anders een contract hebben. Zo ben je gebonden aan het productiehuis. Dat is larie en apekool", gaat Kestens verder.

Volgens Kestens maken de productiehuizen daarbij profijt van gewillige kandidaten die zakelijke expertise ontberen. "'Doe je mee, dan is het aan deze voorwaarden.' Bedenktijd om het contract na te (laten)lezen is er niet. Terwijl het essentieel is dat de potentiële artiest zich vooraf over een contract kan informeren en laten adviseren. Helaas zetten de drive en ambitie van deelnemers hen aan om snel te tekenen. Daarvan profiteren is makkelijk."

"Precontractuele informatiebundel en bedenktijd"

Daarom opteert Unizo een verdeelsleutel toe te passen. Die verdeelsleutel zou de mogelijkheid bieden om wel nog andere contracten af te sluiten. Als het productiehuis dan alsnog alle rechten wil, dan moet ze ten minste de principes van de Wet Laruette toepassen. Die bestaat uit een precontractuele informatieplicht en een bedenktijd van een maand. "Dan kan de artiest zich ook nog bij andere instanties informeren. Dan kan hij nog beslissen om al zijn rechten af te staan." (IV)