Veel folk voor Mumford & Sons

Hoe later op de avond, hoe schoner de folk dachten Mumford & Sons. Mumford en de zijnen trapten het Sportpaleis donderdagavond pas om 22u in gang. Wachten geblazen dus met in het voorprogramma Half Moon Run en Mystery Jets als weinig overtuigende achtergrondmuziek. 'I Will Wait' was een perfecte opener geweest, maar zat pas achteraan in de set. Amper tien minuten had de Britse folkrockband nodig om het Sportpaleis uit te verkopen. En nog minder om het helemaal in te pakken. Monsterhit 'Little Lion Man' passeerde immers al als tweede nummer, gevolgd door 'Winter Winds'. 'The Cave' vormde een klein kwartier later het eerste echte hoogtepunt. "Antwerpen, jullie zijn de grootste halte in onze Europese tournee", deelde Marcus Mumford mee. De sympathieke frontman met geraspte stem was ook de eerdere haltes op Pukkelpop en Werchter niet vergeten. "Dat waren legendarische optredens." Wel, onze gezelligheidsbarometer sloeg op beide festivals net iets meer de hoogte in dan tijdens dit concert. Heer, geef Mumford & Sons (en ons) een weide en zon. Met feeërieke guirlandes probeerde de band wel om die zomerse openluchtsfeer te evoceren. Het geheim van deze bombastische stadionfolk is steeds hetzelfde liedje. Kalm starten, tandje bij per refrein en op het einde ontploffen. Mumford maakt zijn muziek zoals de betere lasagne zeer gelaagd. De songs lenen zich tot instant meezingen. Meteen het sterke en tegelijk zwakke punt van de band. Maar laat ons gezellig blijven, geheel in de geest van folk. Lekker meeklappen, keihard meezingen en ook meestampen met die voeten, wij doen dat graag! Het enige wat ontbrak? Een kampvuur en een beetje zon, maar dat komt nog wel. Stefan LAENEN Foto Geert Van de Velde