Wendy Van Wanten: "De roddelpers krijgt me niet kapot"

Mediamadam Wendy Van Wanten is terug van weggeweest, want tot gisteren weigerde ze de roddelpers op te zoeken na de commotie in de tv-serie ‘Albert II’. Daarin werd ze door koningin Paola immers afgeschreven als een vrouw van lichte zeden. Maar dat is ze naar eigen zeggen absoluut niet.
De traantjes rolden van haar wangen, toen ze naast haar Frans in de zetel zat en zag hoe ze in de Eén-serie Albert II omschreven werd als een vrouw van lichte zeden. De reden kent iedereen ondertussen: haar mysterieuze relatie met prins Laurent. In Primo vertelt ze deze week voor het eerst wat er precies gebeurd is tussen de PinUp-madam en de royale Ferrari-lover. “Ik heb de prins ontmoet tijdens een modedefilé in Parijs in 1995 en we zijn die avond nog samen iets gaan eten. We waren op dat moment allebei vrijgezel en we hebben samen achteraf nog leuke tijden meegemaakt. Verder ben ik toch aan niemand uitleg verschuldigd?”, aldus Van Wanten.

Leuke tijden voor haar, iets minder leuke tijden voor Frans op dat moment. “Frans is van het principe dat het verleden het verleden is en dat wat er vroeger gebeurd is geen enkele invloed heeft op onze liefde. Hij betreurt enkel dat er nog altijd zoveel heisa rond wordt gemaakt, omdat hij weet dat ik er van afzie”, klinkt het.

Maar toch ziet Wendy niet zó hard af dat ze al aan zelfmoord denkt. “Er werd inderdaad zelfs gesuggereerd dat ik op het punt het gestaan om zelfmoord te plegen. Als er iemand is die zoveel van het leven houdt, dan ben ik het wel. Iedereen die me goed kent, weet dat ik nooit zelfmoord zou plegen”, verdedigt ze zich. That’s the spirit! Maar toch heeft Wendy een behoorlijk dosis angst voor de dood. “Ik ben heel bang om net als mijn moeder vroeg te sterven. Want ik wil mijn kinderen zien opgroeien, zien hoe ze volwassen worden, hun leuke momenten meemaken.”

En dan had Wendy nog een laatste woordje voor de roddelpers die met het ene na het andere verzinsel naar buiten durft te komen. “Het zijn steeds dezelfde bladen die me al jaren viseren en uit winstbejag steeds op zoek zijn naar sensatie. Je raakt het op den duur wel gewend, maar het blijft toch pijn doen. Desalniettemin krijgt de roddelpers me niet kapot. Geen enkele artiest trouwens,” schreeuwt ze uit. Zo is dat! (KDN)