WK Vuvuzela 2010

Nee, die vuvuzela’s doen het niet. In koor klinken ze als een zwerm bijen op speed. Apart klinken ze als een scheet na zeven glazen Westvleteren. Maar de Zuid-Afrikanen zijn er dol op. Tot de eerste zatte Engelsman beslist om die vuvuzela per direct in het darmkanaal van een iets te ijverige trompettist te torpederen.

Want die Engelse fans - sterk in het synchroon zingen na vijf liter alcohol in het bloed - hoort u niet meer. Hetzelfde bij de huppelende meezingers van de Nederlanders of de gedisciplineerde marsen van de Duitsers. Ze verdwijnen en verzinken in het niets dankzij een stuk plastiek dat even gekunsteld klinkt als een Nicolas Pfaff die zegt dat hij de Vacature zal openslaan.

De televisie stiller zetten, helpt niet. De enige remedie is een café binnenvluchten en hopen dat het zatte gebral van de cafégangers de blaasinstrumenten overstemt. Zouden die van de FIFA dat ook elke keer doen?

Doe ons dan maar een job bij de bonzen van het voetbal. Dan kunnen we gelijk die tettertrompet terug sturen naar waar-ie thuishoort: bij een of andere stam in de brousse. Want die gebruikten het vroeger als wapen op het slagveld.

Dan nog liever de kogel. (SF)