Dementie meer dan gewoon vergeten

De regering gaat er geld tegenaan gooien, want we willen meer weten over vroege dementie. En hopelijk komt er ooit een behandeling, want vreselijk moet het in elk geval zijn, zowel voor de patiënt die beseft wat er gaat gebeuren als de familie. We weten er nu in elk geval veel te weinig van, want dementie is meer dan gewoon vergeten. Hier enkele symptomen bij elkaar. Bij beginnende dementie is er een graad van vergeten die het gewone overstijgt. Typische voorbeelden zijn: men vergeet erg vertrouwde dingen, zoals de namen van de kleinkinderen. Men heeft het niet "op het puntje van de tong". Men kan namelijk niet alleen op iets niet opkomen, men herkent het ook niet wanneer het genoemd wordt. Men vergeet niet alleen wíe er zojuist gebeld heeft, men vergeet tevens dát er zojuist gebeld werd. Men vraagt drie-, viermaal hetzelfde, niet zozeer omdat men het antwoord vergeten is dan wel omdat men vergeten is dat men het gevraagd heeft. Men is om de haverklap bril, sleutels, portemonnee... kwijt, om ze vervolgens op de meest onmogelijke plaatsen terug te vinden. Dat abnormale vergeten wordt spoedig zo groot dat men moeite krijgt om een gesprek, een film, een feuilleton te volgen of om een eenvoudige betaling te verrichten. Daarvoor moet je immers eventjes wat woorden, beelden of cijfers in je hoofd vasthouden, zodat de volgende eraan vastgeknoopt kunnen worden. 

Tot de vrij vroege tekenen behoren eveneens episodes van verwardheid: men weet plots niet meer wat men aan het doen was en laat steeds vaker karweitjes onafgewerkt achter, men vindt plots de vertrouwde weg naar huis niet terug, men wil midden in de nacht boodschappen gaan doen...En er lijkt iets aan het karakter te veranderen. Vaak wordt men abnormaal nerveus, paniekerig zelfs, opvliegend... Veel daarvan kan nog steeds begrepen worden op grond van het grote, meer dan gewone vergeten: men verliest vat op het leven, wat tot onbehagen en krampachtig gedrag leidt. Men krijgt echter, los daarvan, minder controle op emoties in het algemeen: boos worden, huilen en lachen bij de geringste aanleiding. Dat allemaal samen heeft natuurlijk een zichtbare en voelbare weerslag op de organisatie van het dagelijks leven, op de omgang met anderen, kortom op het sociaal functioneren. (JD)