3, 2, 3, 2, ... Contador rijdt mee!

Nog een dag en is het zover. Dan gaat de grote Tour van start.
Verrassend talent en groot ingeschatte kanshebbers zijn Robert Gesink en Jurgen van den Broeck , die vorig jaar 5e en 6e eindigden. Natuurlijk wordt de bekendere Andy Schleck, die vorig jaar zijn overwinning nipt zag voorbijrijden, meer vernoemd. Maar de ogen zijn vooral gericht op zijn grote tegenstander, Alberto Contador. En daar zijn wel meerdere redenen voor: Hij wordt aangekondigd als dé grote titelverdediger, maar wekte nog meer aandacht toen hij zelf bekendmaakte dat hij zijn plaats eventueel gewillig zou afgeven en zijn fiets in de rekken zou laten. Het geroezemoes en de oproer bereikte alle pieken, net vlak voor de Tour, toen hij betrapt werd op doping. Na alle heisa, staat de felbesproken Alberto Contador toch klaar om het hindernissenparcours af te leggen en zich daarmee in het midden van de arena te wagen.

De grote Contador krijgt het zwaar te verduren dit jaar. Meer dan de recente commotie, speelt zijn lichaam hem parten. "Ik ben niet bang voor de verhalen. Ik heb schrik voor mijn lichaam", zegt de Spanjaard. Hij mag dan wel een beest zijn, drie grote rondes in een jaar zijn echt zwaar. Hij had zich namelijk aanvankelijk voorgenomen voor de eerste keer zowel de Giro, de Tour én de Vuelta te rijden. 29 mei reed de 'numero uno' zijn eerste ronde in Italia, mét victoria! Wanneer hem toen gevraagd werd of hij al klaarstond voor zijn tweede ronde in La Douce France, gaf hij pompaf het antwoord: "Zover zijn we nog niet." Na de Giro geeft de Tour hem immers weinig adempauze. Hij mag dan wel een topwielrenner zijn, Contador is geen stier, die onuitgeput elke arena overwint.

Wellicht was het zijn manager Riis die hem, niet met de rode cape, maar wel de begeerde gele trui, uit zijn kot lokte. Riis vreest niets en is er zeker van dat zijn Contador in de Tour wel alle bergen kan trotseren.

Op de steun van zijn manager kan hij rekenenen, maar enige aanmoediging van het publiek moet hij niet verwachten. Dat jouwde hem gisteren, tijdens de gladiatorische ploegvoorstelling, minder heldhaftig uit in Puy du Fou. Geen favoriet, noch een stier, voelde de Spanjaard zich allesbehalve thuis in de arena. 

Van het parcours zal hij het ook niet moeten hebben. De tijdrijder ziet weinig kilometers tegen de klok rijden op zijn weg liggen, waar hij zijn sterkte had kunnen uitspelen. Vorig jaar waren dat er nog 120 kilometers, nu zijn dat er slechts 65. Bovendien is Contador een echte 'matador' en geen defensief rijder. Hij steekt liever zelf zijn horens uit. Dat geen berg hem tegenhoudt, is intussen wel geweten. Hij legt al zijn hoop dan ook op de Franse Alpen en Pyreneeën.

(IV)