Boonen: "Winterslaap gaat in"

Zo. België heeft er een wereldkampioen bij. Vooraf was gezegd dat we op twee paarden zouden wedden, en zo kwam het ook uit. Dus heb ik geen moeite met het feit dat Philippe Gilbert wereldkampioen is. Vorige week, toen ik met Omega Pharma - Quick- Step de wereldtitel in het ploegentijdrijden pakte, schreef ik al dat ik een teamplayer ben. Wat zou ik dan een lip trekken als er een andere Belg de gouden medaille pakt in de wegrit?

Ik reed naar huis met goeie herinneringen aan de afgelopen week. De sfeer in het hotel, de band die gesmeed werd in de periode die we samen doorbrachten: ongelooflijk belangrijk, in mijn ogen. Vooral omdat je goed kan merken dat die samenhang zich ook in resultaten vertaalt.

Er moet al een wonder gebeuren om me de komende dagen nog in een koers te zien. Na zo'n WK treedt er altijd decompressie op. Je zit weken met die ene wedstrijd in je kop. In de aanloop doe je de dingen die je moet doen en laat je de zaken die je moet laten. Je cijfert alles weg, en als het dan voorbij is, is het net of er valt een grote last van je schouders af. Je nog opladen voor de schaarse wedstrijden die dit seizoen nog brengt, is in deze omstandigheden moeilijk. Vooral omdat er geen punten voor de World- Tour meer op het spel staan. Een mooie klassieker als Parijs - Tours is op die manier een doodgewone Franse koers geworden, bijvoorbeeld. En om wat doelloos mee te gaan draaien in een wedstrijd als de Franco-Belge, dat lijkt me ook zinloos.

Elke sportman droomt ervan te eindigen op een hoogtepunt. Valkenburg is zo'n mooi moment.

Tijd voor rust. Tijd om de film van de voorbije maanden nog eens terug te spoelen. Tijd om te genieten van wat geweest is. In het besef dat ik dingen voor mekaar heb gekregen die ik begin dit jaar niet voor mogelijk achtte. Van januari tot eind september was het continu hollen. De ene Grote Afspraak was nog niet achter de rug of de voorbereiding op de volgende diende zich weer aan. Echt stilstaan bij alle mooie dingen die ik heb meegemaakt, kon ik me tot dusver niet veroorloven. Vorige vrijdag is de herfst begonnen. Met het vallen van het blad gaat ook mijn winterslaap in.

Tot een volgende keer, Tom