Duitsland - België door een übersexy bril

Zo’n 90 minuten lang naar zwetende venten kijken, het verveelt wel eens. Vandaar dat wij voor wat afwisseling zorgden en onze Clint-babes onze oogjes deden fonkelen. Maar wat zouden we er aan hebben als u er niets aan heeft...Verschrikkelijk was het. Niemand verliest graag, en hoewel we met volle moed naar Duitsland trokken om onze Duivels te vergezellen, moeten we alweer afhaken voor een kampioenschap. Goed, de Duitsers hebben hun tien opeenvolgende overwinningen te pakken. Proficiat met dit historisch record – ze zijn dus duidelijk stukken beter in WK’s dan WO’s... ahum – maar we konden er alleen maar het beste van maken, toch?

En wat is er nóg leuker dan voetbal en bier? Inderdaad, schaars geklede grieten die de aandacht af en toe van de bal naar hun bollen trekken. Zo hard zelfs dat heel wat Duitse en Belgische supporters de goals moesten missen – en die worden helaas niet herhaald in tienvoud zoals op televisie. En voor sommige supporters was de drang om de “kijken mag, aankomen niet”-regel te negeren gewoonweg te groot.

Jongeman, leuk dat je weet waar de gevoelige plekken van een vrouw onder andere liggen, maar hoewel onze aangerande Clint-babe een pracht van een fake lach opzette, was ze eigenlijk niet opgezet met jouw overdreven nood aan affectie. “Het factuurtje volgt nog!”, wist ze ons te zeggen.

Soit, dat het voetbal weer leeft in de Belgische kopjes, was gisteren overduidelijk. Eén massief supportersblok stuwde ‘die Rote Teufels’ naar voren. Hoewel de oorlog op voorhand al bijna verloren was en achteraf bleek dat ‘die Deutsche Infanterie’ inderdaad net iets te sterk was, bleven de kopjes omhoog. Fier op onze voetbalhelden en de Georges, die zijn gele sjaal eindelijk eens een flinke wasbeurt kan geven. Laat het WK van 2014 nu maar komen... (KDN)