Enzo Scifo: "Ooit belt Anderlecht"

De Rode Duivels gaven tegen Nederland een opwindend voorsmaakje van wat het WK in Brazilië moet worden en Anderlecht hoort in de verte de hymne van de Champions League weerklinken, maar Enzo Scifo, ooit ‘le grand monsieur’ van het Belgisch voetbal, houdt zich bezig met punten sprokkelen voor RAEC Mons. Een contrast dat pijn doet aan de ogen. “Misschien ben ik een betere trainer dan ik voetballer was”, verrast de 46-jarige Italo-Belg, die zaterdag op bezoek gaat bij ‘zijn’ Anderlecht.

Ook genoten van de Rode Duivels? Ja, mijn hart werd vervuld met vreugde toen ik het spel van België zag. Of de Rode Duivels nu vertrokken zijn, weten we pas over twee weken, maar de 4-2 tegen Nederland betekent toch een mentale bevrijding. Het verwijt ‘veel talent, maar geen resultaat’ begon zichtbaar te wegen op deze generatie, de voorbije maanden speelden ze geremd. Maar woensdag zag ik hen, met Mertens als exponent, voluit gaan. Ze speelden bevrijd, waren helemaal ‘los’.

Jij bent wel een van de grootste ambassadeurs van het Belgisch voetbal. Misschien op een dag, wie weet… Ik hoop ooit bondscoach te worden, met deze spelers werken, moet een droom zijn. Maar daarvoor moet je niet alleen een ambassadeur zijn, maar ook een capabel coach.

Ben jij dat? Sommigen doen daar sceptisch over. Het feit dat je die vraag stelt, betekent dat die scepsis nog steeds bestaat. Ik ben nochtans al zeven jaar trainer, ik ben geen groentje meer. Eén ding is zeker: ikzelf twijfel niet meer aan mijn kwaliteiten als trainer. In verleden gebeurde dat weleens na enkele nederlagen, maar in Moeskroen heb ik de knop omgedraaid.

Je moest lang wachten op erkenning? Ja, ik heb mijn naam nooit als een groot voordeel ervaren. Als ik vier keer na elkaar won, heb ik nooit gehoord: ‘Waaow, knap van Enzo’. Maar als ik enkele keren verloor, klonk het: ‘Oei, niet goed van Enzo’ en de druk op mij werd enorm opgeschroefd.

Het blijft een droom, trainer worden van Anderlecht? Ik heb het al zo vaak gezegd, dat ik het niet nog eens ga herhalen (lacht). Ik ben ervan overtuigd dat, als mijn werk eindelijk erkend wordt, Anderlecht op een dag zal bellen. Ik droom ervan ooit een grote ploeg onder mijn hoede te krijgen. Dat zou pas de echte test zijn, of ik een toptrainer ben. Maar begrijp me niet verkeerd, ik voel me niet te groot om bij Bergen te werken. Als trainer ben ik nog klein.

STEVEN TUYLS Foto Belga