Geklapper van tienduizend vleugels

Het duivenspel kan niet zonder de begeleiders, daarom leek het uw krant en pitts.be opportuun om hen een weekend lang te volgen. Objectief, kritisch, zonder censuur en gewapend met fototoestel en videocamera. Niet om hen te controleren, maar om de liefhebbers te laten weten wat er allemaal gebeurt zodra zij hun duifjes uit handen geven.

De statistieken liegen er niet om: in 1993 vervoerde de Limburgse Verzendingsdienst 39.533 korven, vorig seizoen nog 27.827. "We zijn een vzw die blijft investeren in materiaal en mensen, ook al gaat het duivenspel wat achteruit", zegt Hubert Meyers van de verzending.

Zaterdag - 17u30 - klaar voor vertrek

Donkere wolken en fikse plensbuien vreten het schuchter lentezonnetje met huid en haar in de late namiddag op. "Verdorie, de laatste Belgiëvlucht voor de oude duiven, maar ze moeten mee", vloekt de buurman. Ik krab achter mijn oor en staar naar mijn handbagage voor het weekend: slaapzak zonder motten, sandwiches, versnaperingen, water, tandenborstel, wc-papier, dikke trui, fleece, foto van het gezinnetje... "Laat de duiven tot mij komen", klinkt de Mozes in mijn hoofd.

In de loods in Genk is onder andere medewerker Jos Berger druk bezig met het vullen van de vrachtwagens met lege korven. "De korven werden zuiver gemaakt in de maatschappijen en zijn terug klaar voor de reis", wrijft hij het zweet van zijn hoofd. Bij het inladen checkt men of er geen beschadigingen zijn aan de aluminium korven. Even later is het achtkoppig team, plus één verstekeling, compleet voor de ophaalroutes doorheen het Limburgse duivenlandschap. Hubert Meyers en zijn kroost overlopen voor vertrek de schema's en de tachograafschijven worden ingevuld. En nu, en route met vier duivenwagens!

18u30 - en route

Vanavond gaan Meyers, Berden en het groentje een groot deel van de Maaskant doen. 15 lokalen staan er geprogrammeerd: van Neeroeteren tot Munsterbilzen. Danny Berden, morgen hoofdverantwoordelijke op de lossingsplaats in Chimay vertelt: "Al onze routes zijn zo uitgestippeld dat we rekening kunnen houden met de samenspelen. De route bepaalt aan welke kant van de camion de duiven komen te zitten, ook de bereikbaarheid en manoeuvreerruimte voor de vrachtwagen werden in rekening gebracht." Achterwaarts binnenrijden met aan elke kant nog 10 centimeter over is geen uitzondering voor deze ervaren rotten.

We passeren langs verschillende kerkdorpen en de clubs sturen hun manschappen naar buiten om hun buit van de inkorving helpen in te laden. "Bij sommige lokalen moeten we oppassen of de korven steken al in de camion eer we zijn uitgestapt", lachen Bèr en Danny.

Zijn er niet te veel lokalen die aangedaan moeten worden? "We starten de ophaling op het verste punt en rijden dan terug richting loods. We passeren sowieso langs 99% van de lokalen, dus kunnen we evengoed 5 minuutjes halt houden zodat de mensen in hun lokaal kunnen korven", zegt Meyers.De tussentijden (aankomst lokaal - inladen - vertrek) maken duidelijk dat de verzending een goed geoliede machine is. In Neerharen worden 13 volle korven geladen, lege korven afgezet en is er tijd voor één colaatje en dit is alles binnen de 6 minuten! Schumacher, eat your heart out! De volgende lokalen worden telefonisch verwittigd dat we op komst zijn. Time management noemen ze dat. De opgehaalde vangst gaat vermoedelijk iets hoger liggen dan vorige week. "Ik schat dat we met twee wagens kunnen gaan," telt Danny uit.

Om 22u20 en 160 kilometer later komen we aan in de loods. De andere collega's zijn al druk in de weer om twee kleinere vrachtwagens leeg te maken en de grote cabine - die plaats biedt aan 244 korven - te vullen met de prijsbeesten: sjouwwerk, netjes op nummer en samenspel.

22u20 - 23u05 - Pauze?

Tijdens de verplichte rij- en rusttijden van de chauffeurs, wordt er gedurende 45 minuten naarstig doorgewerkt. Zodra alle korven zijn ingeladen begint men de duiven water te geven. "Je moet de kopjes zien duiken in de watergoten," toont Danny.

Stipt om 23u05 vertrekken de twee camions van de verzending richting Chimay. "Onze, gehuurde, trekker en kleine camion zijn begrensd op 90 km," zegt Meyers. Langs de autostrade en doorheen enkele dorpskernen komen we - als eerste van de drie vervoerders - stipt om 01u30 aan. De begeleiders springen uit de vrachtwagen en voorzien de duiven, opnieuw, van vers water. "We laten het licht nog even aan en dan … pitten." Door de koude, snijdende noorderwind blijven de losdeuren deze nacht wijselijk dicht.

Zondag 6u50 - De ochtendstond heeft goud in de mond

Hoewel onze wekker om 7u15 staat - er mag ten vroegste gelost worden vanaf 9u00 - sleept het zonnetje ons recht rond 6u50. De vergezellers controleren hun kroost.Tijd voor het ochtendtoilet na een korte, maar deugddoende nacht. Probleem: waar is het WC? Meyers en co bescheuren zich. "Kleine boodschap achter de struik, grote boodschap achter de boom." "Wat is de achterkant van de boom?", vraag ik gewapend met mijn rolletje. "Daar waar er al iets ligt …". Fijne humor op nuchtere maag.

Hubert start zijn laptop op en bekijkt de actuele webcambeelden. "We moeten onze plan trekken, teletekst hebben we niet op de lossingsplaatsen en is niet altijd even up-to-date. We missen de radio-uitzendingen enorm!"

7u30 - Contact met het thuisfront

Danny belt omstreeks 7u30 de lossingsverantwoordelijke van Limburg. Hij geeft het weerbeeld door en meldt dat het koud is. Hij krijgt de volgorde en losuren van vandaag gemeld: zuidoost 9u00 - midden 9u10 - oost 9u20 - west 9u30. Hij kijkt niet erg enthousiast na dit telefoontje. "Maar goed dat we onze webcambeelden kunnen raadplegen", zucht hij.

Controle door KBDB - er wordt een val gespannen

Plots doemt Limburgs voorzitter Jean-Louis Loix, vergezeld door Roger Bos, voorzitter van de verzendingsdienst, op. Loix: "Vanuit de nationale bond werd er gevraagd om de lossingscoördinaten van Chimay opnieuw op te meten." Maar dat is niet de enige reden waarom de big chief aanwezig is…

Danny roept de andere vergezellers, Van Vlasselaer en Bauwen en de verzending, samen en meldt de volgorde en lossingsuren. 5 minuten voor de eerst geplande lossing verzamelt Loix alle vergezellers en begeleiders in een kringgesprek. "De lossingsuren werden doorgegeven aan Brussel (KBDB en teleteksten) en aan het thuisfront, maar we gaan - als iedereen akkoord is - ieder 10 minuten later lossen." Hier wordt een val gespannen. "In het verleden werden er op deze manier fraudeurs gevat", weet Bos. Iedereen gaat akkoord terwijl Loix uitdrukkelijk vraagt om geen contact te nemen met het thuisfront. Benieuwd of de val springt…

9u00 - De begeleiders maken zich klaar

De losdeuren staan half open, de korven worden ontlood en voor de helft opengeschoven. Danny duwt de veiligheidsklep af en de duiven herkennen dit geluid! "De slimmeriken staan dan voor de losdeuren, klaar om naar hun baasjes terug te keren," wist Jos Berger te vertellen voor vertrek. De band tussen melker en duif is onontbeerlijk, ook in het moderne duivenspel.

9u20 - duiven en route

Midden (Verzendingsdienst) lost om 9u20. Het is een vlotte lossing: aan iedere kant staat één persoon die de deuren opentrekt en op zo'n 15 seconden worden de omtrent 130 korven, met elk gemiddeld 35 kleppers, gelost. Een geklapper van tienduizend vleugels, al draaiend zoekend naar de juiste richting. "Door de noorderwind zullen ze niet onmiddellijk vertrekken," orakelen de convoyeurs. De duiven toeren en cirkelen beetje bij beetje gestaag verder, maar ze moeten hun vleugels stuk bijten.

West (Van Vlasselaer) lost om 9u45, 5 minuten later dan gepland omwille van een voorbij spurtende groep reisduiven en wat verderop is er nog een groep zoekende duiven van de eerdere lossing. "Je kan op sommige losplaatsen ver kijken, maar als bv. de Nederlanders 5 minuten eerder lossen in Momignies , dan is de kans groot dat ze samen komen, met alle gevolgen vandien," klinkt het ernstig bij de vergezellers.

Door de felle wind slaan enkele deuren aan één zijde van 'Westkabine', waardoor enkele manden met duiven niet kunnen vertrekken. Er verstrijken meer dan 45 seconden tussen de eerste en de laatste duiven, normaal dodelijk op zo'n korte vluchtafstand. De schade blijft beperkt. Door de felle noorderwind is er nog een groep duiven zoekend en de later geloste Westduiven sluiten hierbij aan. Even later scheuren ze in verschillende groepen en beuken hun weg naar huis.

Het euvel met de losslaande deuren is ondertussen verholpen.

"Natuurlijk kan er wel eens iets misgaan. Zodra je met mensen en materiaal werkt is dat onvermijdelijk, hoe goed de voorbereiding ook is. In ieder bedrijf gaat wel eens iets mis", erkennen de convoyeurs.

10u00 - Loopgraven

Het avontuur begon zaterdagavond omstreeks 17u30 en zondags om 10u00 verlieten we onze site in Chimay. Bij een welgekomen tussenstop in Mettet denk ik al koffieslurpend aan mijn buurman: Hij ijsbeert zijn loopgraven voor het hok nog dieper uit dan anders, heeft zijn klak al duizend keer verfrommelt in zijn handen, als hij ze al niet heeft opgegeten!Het is wachten op de duifjes, ieder weekend opnieuw.

Drie koffies en een pitstop later keren we terug richting Genk. Met enig meeval zullen de duiven voor ons thuis zijn. Mijn chauffeur, Ber, moet niet vechten om zijn ogen open te houden tijdens de terugreis. "Maar op verdere vluchten is het dikwijls pitsen met de ogen of even stoppen en een bakje koffie gaan drinken: vergezellen moet niet alleen diervriendelijk blijven, maar ook mensvriendelijk."De kilometertellerstand maakt het mij snel duidelijk: Genk-Chimay-Genk: kleine 400 km, ophaalroute niet meegerekend…

Conclusie

Vast staat dat alle vergezellers, zowel van de vzw als uit de privésector, iedere keer hun uiterste best doen om de duifjes zo comfortabel mogelijk te begeleiden. Ze dienen door te werken, vechten tegen de klok, … om de duizenden liefhebbers hun plezier te gunnen. Zoals je op het filmpje kan vaststellen, kan er eens iets mislopen, maar wie niets doet, kan niets misdoen.

Wie als vergezeller wil optreden bij de Verzendingsdienst, of eens een lossing wil mee maken, kan mailen naar limburgse.verzendingsdienst@skynet.be.