Het breekpunt: wie kreeg Lance Armstrong uiteindelijk door de knieën?

Na meer dan een decennium leugens, waren er 3 zaken die Armstrong de das om deden: de dopingbekentenis van Floyd Landis, zijn comeback en de getuigenis van zijn zielsverwant George Hincapie.

Op 30 april 2010 bekent Floyd Landis – een teamgenoot van Armstrong – dat hij jarenlang doping gebruikte en hij beschuldigt Lance Armstrong van dezelfde feiten. Op het moment dat hij Armstrong beschuldigde, was het allerminst duidelijk dat dit de druppel ging zijn. Integendeel: Armstrong was vastberadener dan ooit, maar naderhand bleek dat door de bekentenis van Landis het kaartenhuis stilaan in elkaar begon te vallen.

Oprah: Was Floyd Landis’ getuigenis het breekpunt?

Armstong: Ja , dat was het breekpunt.

Oprah: Waar was je toen je vernam dat Landis zijn en jouw dopinggebruik ging bekennen?

Armstong: In een hotel in Californië. Landis had me al verschillende berichten gestuurd en gezegd dat hij alles op video had gezet en dat hij het op YouTube ging plaatsen. Mijn reactie was? “Doe maar, kerel. Laat me gewoon gerust.”. Maar hij zette het niet op Youtube. Hij stapte er mee naar de Wallstreet Journal.

Maar net zo belangrijk als de bekentenis van Landis, was de come back van Armstrong in 2009. Op de vraag van Oprah of zijn comeback ook een breekpunt was, antwoord Armstrong: Ja, als die comeback er niet was geweest dat zaten we hier nu niet. De kans is groot dat zonder de comeback dit niet had uitgekomen.

De beschuldigingen van Landis werden door de Amerikaanse justitie onderzocht. Na het onderzoek beslissen die om de aanklachten niet volgen, maar daarmee keer de rust niet terug voor Armstrong. Het Amerikaanse dopingagentschap USADA beslist om zelf een onderzoek te starten en iedereen op te roepen en te verhoren. Het wordt het onderzoek dat Armstrong finaal door de knieën zal krijgen. Meer bepaald de getuigenis van George Hincapie (die stelt dat hij Armstrong verboden producten heeft zien gebruiken) is de laatste pijler die Armstrong van zijn voetstuk laat donderen, al leek het er in eerste instantie niet op dat Armstrong ging plooien.

Oprah: Wat was je reactie toen je hoorde dat USADA met een eigen onderzoek zou starten?

Armstrong: (balt zijn vuisten) “Kom maar op”. Maar als ik nu terug kijk naar dat ogenblik, zou ik er alles aan doen, om terug te kunnen gaan naar die dag. In plaats van te vechten, zou ik nu luisteren, geen rechtszaak meer starten, niet meer vechten. Ik zou nu vragen om 3 dagen respijt om mijn familie, mijn sponsors, mijn foundation te bellen en open kaart met ze te spelen.

Oprah: Was de getuigenis van Hincapie de laatste pijler die wegviel?

Armstrong: Mijn lot was daarmee bezegeld. George (Hincapie) is degene die de meeste geloofwaardigheid had in de hele zaak. Als George iets zei, dan was dat de waarheid. George kende het verhaal helemaal en vanaf het moment dat George praatte, stopten de leugens. Ik neem het niet kwalijk. We kennen elkaar sinds mijn 16de en we hebben alles samen meegemaakt. For the record: we zijn nog steeds vrienden. We praten nog elke week met elkaar. (GER/KA/JDB)