"Rik was de eerste die op tv 10 seconden durfde zwijgen"

Elf juli 1998. Frank Raes is als commentator voor de VRT op weg naar het imposante Stade de France in Saint-Denis, een buitenwijk van Parijs. Nederland speelt er de kleine finale tegen Kroatië. Raes geeft Rik De Saedeleer die middag een lift.

"Rik was de eerste die op de nationale televisie tien seconden durfde te zwijgen", kijkt Raes daarop terug. "Hij had er een hekel aan dat verslaggevers een hele wedstrijd konden vol praten, maar eigenlijk niets nuttig zeiden. Dat vertikte hij. Op dat vlak was hij een pionier, want in die tijd móést je iets zeggen. Anders dachten mensen dat hun televisie stuk was."

Even zwijgen, dat kon hij. Maar fors uithalen, dat was dan ook weer zijn handelsmerk. "Rik was de man van de kreten. En die zijn blijven hangen omdat hij die tijdens grootse sportmomenten heeft gedaan."

Niemand kon rond De Saedeleer. In een tijd zonder VIER, vtm of 2BE was De Saedeleer ook het enige stemgeluid in de huiskamer. "Als je de stem van Rik hoorde, wist je dat er sport op televisie was. Zo simpel was het toen", verduidelijkt Raes. "Hij heeft het voetbal en ook het wielrennen in de Vlaamse huiskamer gebracht."

Samba

"Of ik jaloers was? Op zijn timing zeker. Die was fenomenaal. Hij wist precies wanneer hij iets moest zeggen. Hij kon ook doelpunten aankondigen, wist wanneer er een goal in de lucht hing. Dat was een gave. Rik bleef ook bijleren. Hij zat vaak met collega's van de BBC samen en van die gesprekken stak hij dingen op. Én van zijn Zuid-Amerikaanse collega's. Dat deed hij graag: af en toe wat samba in zijn commentaar stoppen."

WIM BRILLOUET

Foto Photo News