Voor eeuwig wielergoden, een overzicht

Precies 40 jaar geleden op 15 maart 1971 kwam Jean-Pierre Monseré om tijdens een tragisch ongeval. Jammer genoeg is het niet de enige jonge renner die vroegtijdig de dood vond. Clint maakte een overzicht.
Jean-Pierre Monseré

Een grote belofte die al snel bevestigde: de pas 21-jarige Monseré wordt wereldkampioen bij de profs in 1970. Amper 7 maanden mocht hij rondrijden in zijn kampioenentrui, want tijdens een lokale wielerwedstrijd botste hij frontaal op een rijdende auto die op het parcours kwam met een onmiddellijke dood als gevolg. Een bijzonder tragische dood van een man met een grote toekomst. Het leed van de familie is nog niet voorbij: vijf jaar later sterft zijn zevenjarig zoontje Giovanni op bijna gelijkaardige wijze.

Frederiek Nolf

In 2009, vijf dagen voor zijn 22ste verjaardag, sterft Frederiek Nolf, een renner met enkele mooie ereplaatsen, aan een hartstilstand tijdens de Ronde van Qatar. Hij reed op dat moment voor Topsport Vlaanderen.

Fabio Casartelli

De olympisch kampioen van 1992 kwam drie jaar later om het leven tijdens een afdaling in de Tour de France. Bij een valpartij raakte hij een betonblok met het hoofd, waarna de helm een verplicht onderdeel van de wieleruitrusting werd. Twee dagen later kwam Lance Armstrong alleen aan in een etappe, hij droeg de zege op aan zijn overleden ploegmaat. Casartelli was 24 jaar.

Tom Simpson

Wereldkampioen, 6de in de Tour de France, Parijs-Nice, de Ronde van Vlaanderen, Milaan-San Remo, Tom Simpson had al een palmares om u tegen te zeggen toen hij op die fatale dag in 1967 zijn laatste rit reed. Op de hellingen van de Mont Ventoux overleed hij aan een combinatie van doping, uitputting en hitte. Hij woonde al enige tijd in Vlaanderen en was de oom van Matthew Gilmore, de Belgische baanwielrenner.

Andrej Kivilev

De dertigjarige Kivilev werd 4de in de Tour, maar twee jaar later kwam hij zwaar ten val tijdens Parijs-Nice. De val veroorzaakte een hersenfractuur, waarna hij in een coma verzeilde. Een dag later overleed hij in het ziekenhuis. Kivilev droeg geen helm toen hij zijn fatale crash maakte.

Isaac Galvez

Als sprinter behaalde hij mooie ereplaatsen in de Tour en de Giro, maar tijdens de zesdaagse van Gent in 2006 kwam hij in contact met Dimitri De Fauw. De 31-jarige Spanjaard kwam zwaar ten val en overleed als gevolg van inwendige bloedingen, nadat zijn ribben de longen hadden doorboord. Dimitri De Fauw kon het ongeval nooit verwerken en pleegde drie jaar later zelfmoord.

José Maria Jimenez

Als rasechte klimmer was hij één van de belangrijkste adjudanten van Indurain en Olano, zelf behaalde hij verschillende ritoverwinningen in de Ronde van Spanje en werd hij meerdere malen bergkoning. Na uit het peloton gestapt te zijn, leed hij aan een zware depressie. Hij overleed in het psychiatrisch centrum waar hij verbleef aan een hartstilstand.

Marco Pantani

Il Pirata, één van de kleurrijkste figuren van het wielrennen, won in 1998 zowel de Tour als de Giro. Hij maakte het spektakel in vele rittenwedstrijden, maar na zijn carrière ging het bergaf met de man. In 2004 werd hij dood op zijn hotelkamer aangetroffen na een overdosis cocaïne.

Frank Vandenbroucke

Een fantastisch talent dat met overwinningen in Luik-Bastenaken-Luik, de Omloop Het Volk en twee etappes in de Vuelta demonstreerde wat hij in zijn mars had. Jammer genoeg kende hij naast de hoogtepunten ook dieptepunten, zowel op persoonlijk als op professioneel vlak. Frank Vandenbroucke ging bijzonder tragisch heen, hij stierf in een anoniem hotelletje in Senegal aan een longembolie.

Naast de bovenstaande heren willen we zeker Andreas Matzbacher, Arno Wallaard, Stive Vermaut, Ryan Cox, Dimitri De Fauw en natuurlijk Stan Ockers vermelden. Ook zij stierven een jonge dood, maar van hen vonden we geen beeldmateriaal. May they rest in peace (KA)